472 BOEKBESPREKING. 
algemeen heerschen, dat het werk daarom alleen de moeite van 
het kennis nemen waard is. 
Beginnend met een inleiding, geeft RABAUD hierin een beschrijving 
van het materiaal, waarmee hij werkte, van de methoden die hij 
toepaste, een uiteenzetting van enkele erfelijkheidstheorieen, 
die een rol in de geschiedenis gespeeld hebben, en een be- 
schouwing over de factorenanalyse, zooals ze tegenwoordig wordt 
toegepast. 
Het eigenliike boek valt in twee stukken uiteen: een critisch 
exposé der verkregen feiten en een algemeene interpretatie daarvan. 
De feiten, door RABAUD meegedeeld, hebben betrekking op haar- 
kleuren, vlekking, pootluxatie, verkleuring op bepaalden leeftijd, 
hyperdactylie, staartkleurloosheid, e.a. En onder die feiten zijn er, 
die belangriik genoeg zijn, omdat ze op het éerste gezicht in 
scherp conflict schijnen te zijn met de gewone opvattingen van 
mendelsplitsing. Een enkel voorbeeld: Een bepaalde. stam van 
wildkleurmuizen, in wilden staat gevangen, gaf met andere wild- 
kleurindividuén of met albino’s, van zwarten afstammend, steeds 
weer wildkleur; met albino’s van geelbruine (fauves) afstammend, 
echter reeds in F, splitsing: grijze en donkergele; terwijl indivi- 
duén van dezen stam onderling gepaard steeds weer grijze geven, 
welke altijd in dezelfde combinaties een splitsende F, leveren. 
Een dergelijk geval van wildgevangen dieren, die met al hun na- 
komelingen steeds heterozygoot schijnen te zijn, is ontegenzeggelijk 
van belang en op grond van de mededeelingen, die RABAUD erover 
geeft, zie ik geen kans om dit zoo terstond met behulp van de 
kleurfactoren die bij muizen bekend zijn, te verklaren. Zoo zijn 
er meer voorbeelden in RABAUDS resultaten, die niet naar een 
voor de hand liggende verklaring zijn te voegen. En daarom is 
het jammer, dat deschrijver zijn ontegenzeggelijk interessant materiaal 
niet rijker gedocumenteerd en, ik zou haast zeggen, nuchterder 
heeft bekend gemaakt; hij geeft een critisch exposé en daarmee 
ook, zoodra een enkel resultaat wordt meegedeeld, dat niet-mende- 
listisch lijkt, terstond een lange critische beschouwing over de 
verschillende mogelijkheden van verklaring. 
Wanneer een kruisingsresultaat gevonden wordt, dat niet on- 
middellijk mendelistisch uitgelegd kan worden, kunnen we heel 
gemakkelijk een andere beschouwing opstellen, die mooi lijkt, maar 
