BOEKBESPREKING. 479 
beschadiging van het wortelstelsel (vernietiging van een groot deel 
der wortelhaartjes) vermoedelijk de belangrijkste is. 
De resistentie wordt blijkbaar bepaald door de wijze waarop 
het parenchym reageert op de zwaminvasie. Ook in de resistente 
plant dringt de zwam binnen; zij prikkelt deze tot celdeeling en 
kurkwandvorming in cellen grenzend aan de aangetaste, maar is 
niet in staat de weefsels ver binnen te dringen door de volgende 
oorzaken: le is vermoedelijk de (permanente) chemische samen- 
stelling van de resistente plant van dien aard, dat ze nadeelig is 
voor de zwam; 2e het protoplasma van de resistente plant is ver- 
moedelijk gevoeliger dan dat van de vatbare, zoodat het sneller 
reageert met processen, die weerstandsvermogen tegen ,,wilt” ver- 
oorzaken; 3e de prikkeling tot nieuwe celdeeling en het afzetten 
van kurklagen op de bestaande celwanden, waardoor een barrière 
schijnt gevormd te worden tegen het verder doordringen van 
de hyphen. 
Bij het onderzoek naar de overerving der resistentie bij kruising 
van vatbare en resistente rassen vond de schr, dat het weerstands- 
vermogen blijkbaar door meerdere factoren bepaald wordt; een 
eenvoudige getalverhouding werd nooit gevonden. Het bepalen 
daarvan wordt echter bemoeilijkt, doordat het weerstandsvermogen 
blijkbaar sterk beinvloed wordt door omstandigheden (bij hoogere 
temperaturen, zooals b.v. de zomertemperatuur in de kas is zelfs 
het meest resistente ras niet geheel immuun)en het is niet mogelijk 
steeds den invloed dezer factoren uit te schakelen. Uit het onder- 
zoek der nakomelingschap bleek, dat er een groot onderscheid 
bestaat in de individualiteit” (bedoeld wordt blijkbaar: een groot 
genotypisch verschil, onder gewone omstandigheid niet tot uiting 
komend in het individu zelf) tusschen de planten van ieder ras, 
wat betreft hun weerstandsvermogen. Van sommige kruisingen 
was de F; bijna geheel resistent, van andere geheel vatbaar, weer 
- andere stonden er tusschen in; bij vatbaarheid was er verschil 
op te merken wat betreft de mate en de tijd van ziek worden, 
vergeleken met den vatbaren ouderstam. Schr. meent de resul- 
taten van zijn breed opgezet en blijkbaar zeer nauwkeurig onder- 
zoek aldus te kunnen verklaren: Het resistente ras is verkregen 
door selectie onder bepaalde, ,,normale” omstandigheden en de 
resistentie berust op een aantal factoren. Onder de „normale” 
