EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA- 
JAAR 1920, 
door J. P. Lorsy. 
Il. DE GEZAMENLIJKE OORSPRONG DER OPGETREDEN 
LINEARIS-VORMEN. 
In 1914 werden van enkele Oenothera biennis-planten, die aan 
de spoorbaan te Almen groeiden, de zaden verzameld en in 1915 
te Bennebroek uitgezaaid. Een der daaruit ontstane bzennis-planten 
(no. 9.1.) werd den 10den Augustus 1915 gecastreerd en den 12den 
daaraanvolgende bestoven met pollen van Oenothera Zamarckiana 
1915. 5.11, opgegaan uit zaad uit den Hortus te Leiden, dat 
oorspronkelijk van DE VRIES afkomstig was. 
Het uit deze kruising verkregen zaad werd in 1916 uitgezaaid 
en gaf een, uit bienni-velutina’s en bienni-laeta’s bestaande, F1. 
Van één dezer biennivelutina’s nl. van no. 125.1 werd zelfbevrucht 
zaad verzameld en 150 dezer zaden werden in 1918 sub 3 F 
uitéezaaid. Slechts 20 dezer zaden kiemden, van welke 6 zeer 
licht geelgroen gekleurde rozetten vormden, die wij daarom voor 
identiek met de door DE VRIES 
beschreven albida’s hieldet, 
te meer waar zij zich, evenals 
deze, het eerste jaar niet ver- 
der ontwikkelden. De overige 
waren alle biennivelutina’s 
met uitzondering van ééne, 
zeer smalbladige, plant die we- 
gens dit kenmerk den naam 
O. linearis kreeg. 
Alle andere door ons uitge- 
Fig. 1. Oenothera linearis 1918 3 F 8. zaaide biennivelutina’s, zOo- 
Genetica II. 31 


