482 LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 
wel uit de cultuur 125 als uit de cultuur 128, waren, afgezien van de 
bloemgrootte, schijnconstant, zoodat het leek alsof alleen de bienni- 
velutina no. 125.1, die de cultuur 1918 3 F gaf, „muteerde”. 
Het aantal gekiemde zaden is in vergelijking tot het aantal uit- 
gezaaide, zooals de volgende tabel toont, echter veel te gering om 
de conclusie te rechtvaardigen dat alleen deze en geen der andere 
door ons onderzochte biennivelutina’s in staat zou zijn „albida” 
of linearis-vormen voort te brengen. | 
Naam en nummer der moederplant: Aantal uitgezaaide zaden: Gekiemd: 
biennivelutina 1916 128.2 1918 (sub 3 A) 150 15 
# 5 128.4 le EE ets 5 
5 5 128.9 eee SAUT) SELON 1 
» es 128.10 AE CAES A RAP EEN 14 
> a 128.11 ln BA 7 
is : 125.1 ER Gs KO clan eae 20 
a. > 125.2 ret MR ES FA Gh La 17 
er 125.3 and PA EN Tnt 22 
3 3 125.4 33 LSL 20 
5 à 125.580 ron dd ane 24 
Het optreden van smalbladige, van /inearis-vormen, blijkt dan 
ook geenszins tot biennivelutina 125.1, ja zelfs niet eens tot het 
linneon biennivelutina beperkt te zijn. 
Wij kregen toch eene Jinearis-vorm uit de kruising murivelutina 
1916 134.4 X biennivelutina 1916 128.4, nl. de hier onder afgebeelde 
O. linearis 1918 no. 17 B9, wat er op wijst, dat ook biennivelutina 
1916 128.4 in staat is gameten af te splitsen, die smalbladige vor- 
men in het leven roepen. 

Fig. 2. O. linearis 17 B 9. Fig. 3. O. linearis 1918 18 F. 
