LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 485 
en in 1920 in een cultuur van nakomelingen van een zelfbevruchte 
bonte tak eener sectoriaalbonte Oenothera biennivelutina. Van 
een dezer O. epilobioides, nl. van de in 1919 ontstane, kon de 
schijnbestendigheid worden aangetoond. 
Zoo op den eersten blik lijkt het alsof tusschen den oorsprong 
der epilobioides-vormen uit de muris en de bienni's geenerlei 
verband kan bestaan en toch blijken zij, zooals achterstaande 
stamboon toont, gelijke afstamming te hebben. 
Van de O.epilobioides 25 B 81, merkten wij (Genetica I, p. 47) 
reeds op, dat dit wel de eigenaardigst segregont is, die wij aan- 
getroffen hebben. Zoowel aan mijn assistent, den heer GOEDEWAAGEN, 
als aan mij viel dadelijk iets Epzlobium-achtigs in deze plant op, 
wat met het oog op de „verwantschap” tusschen Oenothera en 
Epilobium van voldoende belang is om, door den aan dezen vorm 
te geven naam, daarop de aandacht te vestigen, wat wij dan ook 
gedaan hebben. 
De plant, die pas opgemerkt werd adt ze doorgeschoten was, 
was gekenmerkt door: 
1°. haar lange rozetten — en onderste stengelbladeren, die be- 
langrijk langer zijn dan de overige stengelbladeren. 
2°, de opvallend rose kleur van alle stengeldeelen en de omge- 
bogen stengel-toppen, zoowel als door de uiterst korte, grijsgroene 
bladeren. Bij geen enkele andere Oenothera hebben wij zulke korte 
bladeren aangetroffen. 
3°.-de roode stippels op de stengeltoppen. 
4°. de zeer korte bloemknoppen met roode strepen, zoowel op 
de sepala als op het hypanthium. 
5° de zeer kleine, bijna schermvormig geplaatste bloemen van 
de grootte van die van muricata. 
6°. de stijl, die iets langer is dan de helmdraden en de dikke 
stempels. 
7°. de zwak-rood overlangs gestreepte vruchten. 
8°. het weinige pollen. 
_ De plant is zoo afwijkend, dat wij van haar een gekleurde af- 
beelding (plaat 3) en een photographie (fig. 5) geven, genomen op 
het tijdstip toen zij in vollen bloei was. 
De in 1919 opgetreden 'O. eprlobioides 103.1 was de eenige 
plant, die in de kruising murilaeta-gigas 13 B 4 x murivelutina 
