
494 LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 
Wij weten dus nu reeds, dat noch de linearis-vormen, noch de bonte 
vormen, mutanten waren van de culturen waarin zy optraden, maar 
dat de factoren, die de smalbladigheid veroorzaken, evenals dre, 
welke bontheid verwekken reeds cryptomeer in de biennis-groep, 
die spontaan aan den spoorweg te Almen groeide, aanwezig waren 
IV. DE GEMEENSCHAPPELIJKE OORSPRONG DER NIEUWE 
SULFUREA-VORMEN. 
Wij cultiveeren sinds eenige jaren O. biennis sulfurea, welke 
afstamde van exemplaren van dezen vorm, die in 1917 op Jachtlust 
van JHR. Six te Hilversum, dus op de klassieke vindplaats van 
DE VRIES’ Oenotheren groeide. Tusschen twee haakjes zij opge- 
merkt, dat zij daar vrij algemeen is. 
Dit jaar werd zij o. a. voor kruising met O. biennis gebruikt, 
welke cultuur dus deze afstamming had: 
1915. O. biennis 9.2 spoorbaan Almen zelf 
1916. O. biennis 126.1 zelf 
1917. | O. biennis sulfurea 142.1 verzameld op Jachtlust 
te Hilversum 
1918. O. biennis 30.36 x O. biennis sulfurea 36.93 
OQ. biennis sulfurea 1920. 186 
Toen nu ditjaar in onze culturen een,,bzennivelutinasulfurea’eneen 
„fallax sulfurea” optraden, lag het voor de hand aan te nemen, dat deze 
die biennis sulfurea van Jachtlustonder hun voorouders zouden tellen. 
Tot mijne verrassing bleek dit echter niet het geval, maar bleken 
deze nieuwe sulfurea’s hun oorsprong weer in de biennis groep van 
de spoorbaan te Almen te nemen, zooals de stamboom op p. 495 
toont en wel in O. biennis 9.1. : 
Het blykt dus, dat de biennis-groep te Almen niet alleen crypto- 
meer de factoren voor smalbladighetd en voor bontheid, maar ook 
die voor sulfurea-kleur bevat en dit doet de vraag opkomen of 
er soms ook verband tusschen bontheid en sulfurea-kleur kan 
bestaan of beide misschien ook beschouwd kunnen worden als 
uitmendelende recessiven, waarbij „wit de extreem recessive factor 
van donkergroen, sulfurea de extreem recessieve factor van donker- 
geel zou kunnen zijn. 
