496 LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 
Wie Oenotheren gedurende langen tijd heeft waargenomen moet 
het opvallen dat zoowel de groene kleur der bladeren als de gele 
bloemen in verschillende nuancen, in verschillende graden van 
intensiteit, voorkomen. 
Zoo is by. O. gracilis veel donkerder groen dan O. murivelutina 
en zijn de bloemen van deze bv. veel donkerdergeel dan die van 
O. Lamarckiana. Om te bepalen of men „wit als de extreem 
recessive vorm van groen, sulfurea als de extreem recessive vorm 
van geel mag beschouwen, moet men in de eerste plaats aan- 
toonen, dat er overgangen tusschen donkergroen en wit, tusschen 
geel en sulfurea bestaan. Het laatste is het moeilijkste omdat ons 
oog klaarblijkelijk lang niet zoo gevoelig is voor de verschillende 
nuanceeringen van geel als voor die van groen, om van die van 
rood te zwijgen. Met een tintometer, zooals die onlangs door dr. 
H. Bos te Wageningen gewijzigd is, zullen echter m. i. zonder twijfel 
bij Oenothera belangrijke verschillen in intensiteit van het bloemen- 
geel niet alleen geconstateerd kunnen worden, maar ook onder cijfers 
worden gebracht; voor het groen hebben wij zulke verschillende 
overgangen tusschen donkergroen en wit, dit jaar kunnen vaststellen. 
V. VERSCHILLENDE GRADEN VAN GROEN. 
De cultuur 200 van dit jaar: O. Zamarckiana albicansplasma 
19B 1 x O. muricata 23.24 gaf 134 blauw-violette rozetten, van 
welke 9 Juni aangeteekend werd: „verwacht kan worden: velans- 
curvans == gracilis en gaudens curvans — coerulea; nog te jong 
om te onderscheiden”. 
Later bleek, dat zich inderdaad twee verschillende typen uit deze 
rozetten ontwikkelden echter geen gracilis en coerulea, maar twee 
vormen, zoo dicht bij elkaar staande, dat ik de eene gracilis, 
de andere gracilis diluta heb genoemd. 
Detypische gracilis heeft een bladbreedere en donkerder gekleurde 
rozet dan O. gracilis diluta (vergel. Fig. 8 en Fig. 9) en ontwik- 
kelt zich tot een forsche donker groene plant met donkermahoni- 
hout-roode sepala (behalve het groene kroontje aan den top van 
den bloemknop en de groene basis), terwijl gracilis diluta, veel 
lichter groen is, bepaald chlorophyllgebrek heeft, en dientengevolge 
veel kleiner blijft dan O. gracilis, zich minder vertakt, geelgroene, 
