LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 499 
de extreem recessive combinatie; „bont” zijn tusschen donkergroen 
en wit liggende combinaties. 

Fig. 11. Links gracilis diluta 200. 123, in het midden gracilis 200. 4, rechts 
„gracilis diluta” 203. 11. 
Alvorens verdere voorbeelden van „tusschenvormen” te behan- 
delen, moet iets gezegd worden over den oorsprong der cultuur 
203, die de krachtigere gracilis-diluta’s gaf. 
In 1918 werd in de proef 16 B het kruisingsresultaat van een 
O. murivelutina 2 met een O. biennilaeta J verkregen. Dit be- 
stond uit 72, ten deele zeer grootbloemige, murzlaeta’s en 16 
Lamarckiana’s van welke echter het meerendeel opvallend klein- 
bloemig was, zoodat men ze haast voor witnervige fallax-planten 
zou aanzien. Enkele dier ,,Lamarckiana’s’ waren echter groot- 
bloemig, maar deze vertoonden zekere laeta-kenmerken, en waren 
soms moeielijk te classificeeren. Een opvallend voorbeeld van 
zoo’n moeielijk te classificeeren exemplaar is, zoo teekenden wij 
toen aan, No, 16 B 65, die men als een murilaeta met Lamarckiana- 
bloemen zou kunnen karakteriseeren. Het was gekenmerkt (zie 
Genetica I p. 39) door; 
le. de voor Lamarckiana te gladde en te groene rozettenbladeren, 
die aan die van laeta-gigas doen denken; 
