LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET: OENOTHERA-JAAR 1920. 501 
ten, alle mulamarckiana’s!) met bloemen waarvan de lengte der 

Fig. 14. Bloeiende toppen van O. mulamarckiana 202.2 en 202.3; in het 
midden, op den achtergrond, een bloeiende top van O. gracilis diluta 203.3. 
petala om 4, de breedte van deze om 5 cM. schommelde, zooals 
onderstaande graphische voorstelling toont. 

































I an pe 
Fig. 15. Breedte en lengte der petala der mulamarckiana-cultuur 1920. 202. 
De bloemen waren wederom echte Lamarckiana-bloemen met 
lange stijlen, onderscheidden zich echter van onze gewone Lamar- 
chtana’s door de zuiver gele sepala, die hoogstens laat in den herfst 
een spoortje van een dun rood streepje vertoonden. Rozet en 
bladeren, die wat getordeerd waren (er lag een „slag” in) deden 
evenwel meer aan die van murilaeta dan aan die van Lamarckiana 
denken, zoodat er wel geen zuivere velans en gaudens Sameten 
tot vereeniging zijn gekomen, maar gameten die een van beide 
één of meer andere chromosomen bezaten. 
Onder de door mulamarckiana gevormde gameten moeten er 

1) Ieder van deze vormde minstens 1 pentamere bloem, waarover in een 
later artikel. 
