LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 503 
Hun minder chlorophyllgehalte veroorzaakt ook hier minder krachtige 
en minder vertakte planten dan wij bij de echte coerulea’s aan- 
treffen; onderstaande photo toont dit duidelijk. 

Fig. 19. links: O. coerulea-diluta, rechts: O. coerulea. 
Uit een en ander blijkt dus: 
De witte kiemplantjes, die bÿ de kruising van vormen optreden, 
waarby velans, gaudens en curvans gameten in het spel kunnen 
zijn en die, tot nu toe als curvans-gaudensverbindingen zijn be- 
schouwd, zyn van de groene vormen niet scherp gescheiden, maar 
tusschen deze en de witte vormen waarvan het geenszins vast staat, 
dat het inderdaad curvans-gaudensverbindingen zin, bestaan 
tusschen-vormen van verschillend chlorophyll-gehalte. 
Deze chlorophyllarme vormen zijn altijd zwakker dan de 
chlorophyllrijke en des te zwakker naarmate zij minder chlorophyll 
hebben; die zwakte kan zich uiten in volkomen onlevensvatbaarheid, 
zooals bij de witte kiemplantjes, in pas in het 2e jaar in bloei 
komen, zooals bij de albida-vormen, in te laat bloeien en daar- 
door, alsmede door de geringe resistentie tegen schimmels en 
schadelijke invloeden van den herfst, niet tot zaadrijping komen 
enz. m. a. w. één der redenen van het niet-slagen van verschillende 
gameten-combinatie’s bj de Oenotheren is zonder twijfel onvol- 
doende chlorophyll-vorming door die combinatie’s. 
