514 LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 
van O. biennivelutina (Fig. 36.) die smalle bladeren en stompe bloem- 
knoppen heeft. Toch bezit onze biennilaeta-bunctata een kenmerk, 
dat men tot nu toe voor een signaal van de aanwezigheid van het 
velans-complex hield: de roode stippels op den stengeltop, die zich 
bij haar zelfs over den geheelen stengel uitstrekken en wel in veel 
sterkeren graad dan bij biennivelutina. 
De velans-gameten en de gaudens gameten zün dus niet scherp 
van elkaar gescheiden maar er worden gameten gevormd die som- 
mige eigenschappen met de velans-, andere met de gaudens-gameet 
gemeen hebben. | 
Van dergelijke gevallen, die toonen, dat er bij de Oenotheren 
wel degelijk uitwisseling van chromosomen bij de vorming der 
gameten plaats grijpt zou ik er meerdere kunnen noemen en zon- 
der twijfel zullen er bij een speciaal daarop gericht onderzoek 
nog veel meer aan het licht komen. 
Ook op andere wijze kunnen wij die uitwisseling aantoonen, nl. 
in die gevallen waarbij de nakomelingen, hetzij bij zelfbestuiving 
hetzij bij kruising, veelvormig zijn. 
Vil. VEELVORMIGHEID DER DOOR ZELFBEVRUCHTING 
VERKREGEN NAKOMELINGSCHAP. | 
A. 
O. laevifolia. 
Cultuur 1920, 120 O. laevifolia 1918.9 B 3 zelf was een vorm, 
die in 1918 in de kruising O. fallax 1916, 122.1 X O. Lam 5. 100 in 
één exemplaar naast 26 typische Lamarckiana’s, 16 typische fallax, 
17 roodvervige Lamarckiana’s en 18 witvervige fallax ontstond. 
Haar hoofdkenmerken zijn de vrij gladde, vrij smalle rozetten- 
bladeren met witte middennerf, de roodgestippelde stengeltoppen, 
de zeer spitse, roodgestreepte bloemknoppen, de groote bloemen 
met betrekkelijk smalle petala, de samengevouwen blijvende stem- 
pels en het ontbreken van roode strepen op de vruchten. 
Zelfbevrucht zaad dezer cultuur leverde de volgende planten: 
Als rozet beoordeeld : Bleken later te zijn: 
No. 1t/m 6. O. Lamarckiana. O. Lamarckiana. 
u 7. nog te klein. O. Lamarckiana (bleef tot 25 Juli rozet) 
= 8. O. nanella? O. nanella. 
