LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 517 
Terzelfder plaatse (pag. 24) werd van zelfbevruchte biennivelutina’s 
vermeld: 
„Hoewel er weinig twijfel aan is, dat al deze F2 planten door 
een systematicus tot één linneon zouden worden vereenigd, zoo 
dient toch te worden opgemerkt, dat er grootere verschillen tusschen 
de individuen onderling bestaan, dan tusschen die van bv. O. La- 
marckiana, O. biennis of O. muricata onderling; van een ook 
maar eenigszins volledig mendelen is echter geen sprake.” 
Over zelfbevruchte murilaeta’s (l.c. p. 25) luidde het oordeel: 
„Op den eersten blik lijkt het als ware het gemakkelijk deze 
murilaeta’s in twee scherp gescheiden groepen: in eene klein- 
bloemige en in eene grootbloemige te verdeelen, die bovendien 
gekenmerkt zouden zijn door dikke bloemknoppen met anthocyaan- 
strepen bij de kleinbloemige groep en smalle spitse, lange bloem- 
knoppen, zonder anthocyaan, bij de grootbloemige groep. Bij nadere 
beschouwing blijkt echter, dat de scheiding niet scherp kon worden 
doorgevoerd door het aanwezig zijn van betrekkelijk kleinbloemige 
individuen met spitse bloemknoppen en weinig anthocyaan op de 
kelkbladeren. Behalve deze bloemverschillen zijn onze laeta’s [niet 
minder dan 171 murilaeta’s] vrijwel gelijkvormig, sommige groot- 
bloemige individuen hebben echter opvallend donkergroen loof.” 
Zelfbevruchte ©. murivelutina gaf aanleiding tot de volgende 
notities (l.c. pag. 26 en 27): | 
, Bij de beschouwing der rozetten werd aangeteekend, dat ongeveer 
87 der 218 verkregen exemplaren bladbreeder dan de overige 
waren. Nu de cultuur bloeit, ziin er zeker nog wel verschillen in 
bladbreedte aanwezig, maar ik zou niet gaarne de opdracht ont- 
vangen er weer de vroeger onderscheiden breedbladige planten 
uit te zoeken. Zeker bestaat er geen correlatie tusschen breed- 
bladigheid en grovte bloemen, want van twee naast elkaar staande 
exemplaren, van welke het eene belangrijk bladbreeder is dan 
het andere, heeft juist het smalbladige opvallend groote bloemen, 
terwijl een ander grootbloemig exemplaar breedbladig is. — De 
bloemen zijn vrij verschillend in grootte zonder dat dit grootte- 
verschil een verschil in pigmentatie van den kelk medebrengt, wel 
zijn natuurlijk de knoppen van de grootbloemige exemplaren langer; 
deze zijn tevens smaller waardoor zij in verhouding spitser zijn 
dan die der kleinbloemige individuen. Zuivere scheiding tusschen 
