
LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 523 
velutina’s en 30 murilaeta’s, terwijl bovendien een plan; optrad, 
die wij O. murilaeta coerulea hebben genoemd, wegens de dui- 
delijk violette tint der breede rozeitenbladeren; die echter veel 
geringer is dan bij O. gracilis. 
Wij merkten toen op: „De violette kleur onzer murilaeta coerulea 
(zie Fig. 47) doet aan de inwerking eener geattenueerde curvans- 
gameet denken, die evenwel niet aanwezig kan zijn — tenzij men 
aanneemt dat muricata, analoog aan RENNER’S biennis in gering 
percentage naast rigens-eicellen, ook curvans-eicellen kan vormen. 
Dit is echter in hooge mate onwaarschijnlijk, daar bij al onze 
muricata-kruisingen niets van de vorming van curvans-eicellen is 
gebleken.” 
Thans geldt dit niet meer want in onze kruising 211 ontstond, zoo- 
als onderstaande photo (Fig. 48) toont een typische gracilis, die ook 
later toen zij bloeide en vruchtdroeg alle kenmerken van gracilis 
vertoonde. O. muricata is dus in staat naast rigens-eicellen cur- 
vans eicellen!) te vormen, en niet alleen deze twee maar ook nog 
eicellen, die wel voornamelijk 
chromosomen van het rigens- 
complex en daarnaast 1 of 
enkele chromosomen, van 
het curvans complex bevatten, 
welke laatste soort vaneicellen 
te zamen met een gaudens- 
gameet van Lamarckiana de 
murilaeta coerulea 1918 7.1 
deed ontstaan. 6 
Geheel in overeenstemming 
met deze opvatting reprodu- 
ceeri deze murilaeta coerulea 
by zelfbevruchting slechts in 
gering percentage zichzelf, zi 
Fig. 48. D. gracilis 211.102 ontstaan in 
de kruising O. muricata X Lamarckiana 
kan dat natuurlijk slechts met 
behulp van die eicellen in 
uit een door maricata gevormde curvans- ve Mae à 
3 welke bü de uitwisseling der 
eicel met een velans-pollencel van La- 
; chromosomen minstens 1 
marckiana. 
1) Het vormen van curvans-eicellen door muricata is intusschen ook door 
RENNER aangetoond. 
