vn 
ch 
LOTSY, EENIGE RESULTATEN VAN HET OENOTHERA-JAAR 1920. 525 
verbinding van een gaudensgameet met een kern die én chromo- 
somen van het rigens én van het curvans complex bevat. Zij brengt — 
dank zij de omstandigheid dat chromosomen van het curvans com- 
plex een violette kleur aan de bladeren geven het zekere bewijs 
dat er uitwisseling van chromosomen bij het vormen der gameten 
heeft plaats gegrepen, tevens dat mutanten (want zij zou zonder 
dat men haar oorsprong kende zonder twijfel als zoodanig zijn 
beschouwd) langs den weg der splitsing gevormd kunnen worden. 
Vandaar dat ik voorstel haar ter eere van hem, die tot deze op- 
vatting het meest heeft bijgedragen, Oenothera Heriberti te noemen.. 
De omstandigheid, dat het bestaan van zekere gameten ons 
verborgen blijft, moet, evenals in bovengenoemd geval, tot ver- 
keerde naamgeving aanleiding geven. Zoo kregen wij in 1918 
in de proef 33 B (zie Genetica | p. 50) uit de kruising muricata 
X biennis 105 intermedia’s en | plant die wij intermedia coerulea 
noemden, van welke laatste wij dit jaar hebben kunnen bewijzen 
dat zij een curvans rubens verbinding is en dus haar ontstaan aan 
een door muricata gevormde curvans-eicel te danken had; wegens 
dit „bedrog” hebben wij ze nu omgedoopt tot Oenothera decipiens. 
Resumeerend: Behalve rigens en curvans-eicellen, vormt O. 
muricata nog andere eicellen, wier chromosomenstel uit een mengsel 
van rigens- en van 1 of enkele curvans-chromosomen bestaat. De 
combinant van zoo'n gemengde muricata-eicel vormt met een gau- 
dens gameet Oenothera Heriberti, die, bij zelfbevruchting, in onze 
cultuur, op 29 exemplaren 28 murilaeta’s, ten decle rond- ten deele 
spits-knoppen afsplitste en zichzelf slechts in één exemplaar 
reproduceerde. 
Het spreekt van zelf, dat kruisingen met Oenotheren, die hetzij 
in hun pollen hetzij in hun eicellen meerdere gameten vormen, 
aanleiding tot meervormige „Fi s” moeten geven en dat dit wel eens 
tot zeer veelvormige „Fj’s’” kan leiden toonen ons een paar gigas- 
kruisingen, die wij dit jaar hebben uitgevoerd en die trots hun gering 
aantal nakomelingen een verwonderlijke veelvormigheid vertoonden. 
O. biennilaeta gigas 1918 2 À 14 x O. biennivelutina 1918 3 D 7. 
De zaden van afzonderlijke vruchten dezer kruising werden dit 
jaar onder de proefnummers 96 t/m 99 uitgezaaid. 
Zij gaven slechts 8 nakomelingen, aan welke wij de volgende 
namen gegeven hebben: 
