BOEKBESPREKING. 541 
le dat antagonisme van K en L alleen steriliteit van gameten KL, 
niet van die kl zou verklaren en 2¢ dat de semi-steriele planten in 
Fy steeds in de meerderheid waren Daargelaten, dat het eerste 
bezwaar m. i. niet zeer sterk is, waar niet-levensvatbaarheid van 
homozygoten positief en negatief voorkomt, is ook de verklaring, 
die MALINOWSKI er voor in de plaats wil stellen, zeker niet beter 
dan die van BELLING. MALINOWSKI neemt aan, dat partiéele en vol- 
ledige steriliteit toe te schrijven is aan het samenkomen in een 
zygote van twee of meer factoren, die niet samenpassen. In het 
eenvoudigste geval zouden deze elementen, A en B, dan in ver- 
schillende ouderplanten (AAbb en aaBB) kunnen aanwezig zijn. 
De F; wordt dan AaBb en wordt partieel steriel. Deze steriliteit 
vertoont zich in gelijke mate in alle typen van gameten, d. w. z. 
een deel der gameten AB wordt steriel, een ander deel fertiel; 
zoo ook de andere typen. Zoo kunnen er dus fertiele gameten zijn 
van alle vier typen: AB, aB, Ab en ab. Daaruit ontstaan dus 16 
combinaties, dus alle zygoten van een gewone dihybride Fy. Van 
deze 16 zijn er 7 (die waarin A en B niet samen voorkomen) fer- 
tiel en 9 (waarin A en B beide aanwezig zijn) min of meer steriel. 
Zoo zou het surplus aan semi-steriele planten in de Fy's van 
BELLING een verklaring vinden. Zijn er meer factoren bij betrokken, 
bijv. 4, die paarsgewijs disharmonieeren, dan worden op de 256 
Fo-planten 49 volledig fertiele gevonden, de anderen vertoonen al 
naar hun constitutie verschillende graden van steriliteit. Dat zich 
zoodoende een schema laat ontwerpen, waarin de partieel steriele 
bastaarden Triticum X Secale, door MALINOWSKI onderzocht, onder- 
gebracht kunnen worden, behoeft niet te verbazen; met meer fac- 
toren krijgt men inderdaad een zoo groote serie steriliteits grada- 
ties, als in deze F, optreedt. 
Maar een andere vraag is, of de door MALINOWSKI voorgestelde 
interpretatie past op de resultaten van BELLING. Dat is m.i. aller- 
minst het geval. BELLING had inderdaad in zijn Fy’s een surplus ge- 
vonden aan semi-steriele planten, maar er moet hierbij wel de aan- 
dacht op gevestigd worden, dat dit surplus in de pollensteriliteit zeer 
gering was (164 semi-steriele: 157 fertiele) en in de ovula-steriliteit 
grooter (229ss: 169 f). Die steriliteit van ovula kan heel goed aan 
andere oorzaken toegeschreven moeten worden, omdat ze ook in 
planten zonder eenige bekende bastaardnatuur optreedt. BELLING 
