| 

PR ee 

Sn LS 
BOEKBESPREKING. 547 
TäckHoı.M, G., 1920. On the Cytology of the genus Rosa, 
A preliminary note. (Svensk Botanisk Tidskrift. 1920. Bd. 14, 
2-4, 0300317). ; 
Het reusachtige geslacht Rosa wordt door CRÉPIN in 5 sectie’s 
verdeeld. Twaalf van deze heeft de auteur cytologisch onderzocht. 
De 3 sectie’s, die hij nog niet heeft kunnen onderzoeken zijn die 
der Laevigatae (met slechts ééne Chineesche soort), der Minutzflorae, 
die slechts twee Amerikaansche soorten omvat en die der Bracteatae 
uit twee Aziatische soorten bestaande. In het geheel werden on- 
geveer 230 verschillende vormen onderzocht van welke niet minder 
dan 120 van Kew afkomstig waren. Alle materiaal werd gedroogd 
en de determinatie gerevideerd door den bekenden Zweedschen 
rozenkenner S. ALMQUIST. 
De auteur hoopt spoedig in staat te zijn een compleet rapport 
over zijn onderzoek uit te brengen, de voorloopig medegedeelde 
resultaten zijn echter van ‘zooveel belang, dat ik gemeend heb 
deze reeds nu den lezers van Genetica te moeten mededeelen. 
Doel van het onderzoek was de oorzaak der polymorphie in 
dit daaraan zoo rijke geslacht op te sporen en in verband hier- 
mede de lijnen volgens welke zich de Rosa-soorten gevormd 
hadden, den aard van de apomiktische of diploide reproductie en 
- het voorkomen daarvan zoowel in het heele geslacht als bij die 
soorten die zich ten deele sexueel (haploid), ten deele apomiktisch 
-(diploid) voortplanten. 
Het fundamenteele haploide chromosomengetal van Rosa bleek 
7, niet 8 te zijn, zooals STRASBURGER meende. 
Ten. opzichte hunner cytologie kunnen de rozen verdeeld 
worden in twee zéér verschillende soorts-groepen nl: 
a) de zeer polymorphe Canina-groep in den wijdsten zin, 
omvattende de Caninae, (canina + dumetorum) Afzelianae (glauca 
+ coriifolia), Villosae, Tomentosae, Rubiginosae, Agrestes, Junzil- 
lianae, Stylosae en rubrifolia, d w.z. bijna alle in Europa, Noord- 
Africa en West-Azié voorkomende rozen. 
b) alle andere secties. 
Om met deze laatsten te beginnen: bij deze zijn de chromo- 
somen alle — zooals gebruikelijk is — in de diakinese gepaard en 
wel treffen wij 7, 14 of 21 paren aan. 
