552 BOEKBESPREKING. 
ploide roos conjugeeren moeten er 14 bivalente en 14 univalente 
chromosomen in de diakinese van den bastaard aanwezig zijn. De 
auteur vond precies dt aantal gemini en enkelingen bij de gewone 
witte roos R. alba L. die algemeen voor een bastaard tusschen 
gallica en dumetorum, welke laatste pentaploid is, gehouden wordt. 
En dit niet alleen, maar alle andere door den auteur onderzochte 
vormen, die als hybrieden tusschen caninae en rozen van andere 
secties gedetermineerd waren, bleken het theoretisch veronderstelde 
chromosomen-getal te bezitten, b.v. hibernica (canina X pimpinelli- 
folia), zekere vormen van involuta (tomentosa X pimpinellifolia), 
andere vormen van #nvoluta (villosa X pimpinellifolia) en canina X 
pendulina. Cytologisch onderzoek kan dus bij het controleeren 
van een veronderstelden hybrieden oorsprong van rozen van nut 
zijn, soms zelfs uitmaken tot welke groep van soorten de ouders 
van een bastaard behooren (vergelijk de bovengenoemde znvoluta- 
vormen). 
Ofschoon de soorten der sectie Caninae instaat zijn tot geslach- 
telijke: voortplanting (getuige de proeven van MATSSON en de vele 
spontane hybrieden) vormen zij bijna uitsluitend op apomictische 
wijze zaad, zooals experimenteel bewezen is door MATSSON, 
SCHWERTSCHLAGER en anderen. De chromosomen-getallen bewijzen 
dit; de genoemde combinaties van bivalente en univalente chromo- 
somen in zuivere veelvouden van 7, zooals de auteur die in bijna 
al zin onderzocht materiaal aantrof, blijven namelijk niet bewaard 
in struiken, die op sexueele wijze zijn ontstaan. Bij spontane hy- 
brieden toch, tot deze sectie behoorend, vond TäcKHoLM zeer ver- 
schillende chromosomengetallen nl. 32— 36 somatische met het aan 
tal bivalente en univalente chromosomen vrij sterk varieerende 
(type 10, anorthoploïde-vormen). Hieruit volgt dat een struik uit de 
groep der Caninae, die de bivalente en univalente chromosomen 
niet in zuivere veelvouden van 7 bevat (òf direct òf in een voor- 
afgaande generatie) uit zaad, dat ten gevolge van bevruchting ge- 
vormd is, ontstaan moet zijn. Uit de chromosomen-getallen kan 
dus besloten worden welke soorten apomictisch zaad vormen; dit 
doen alle onderzochte rozen der sectie Caninae in den wijdsten 
zin. Met welk soort van apomixis wij hier te doen hebben, is nog 
niet duidelijk; apogamie kan het niet zijn, daar alle makrogonoto- 
konten reductie deeling vertoonen. Geen enkel positief-bewijs voor 
