BOEKBESPREKING. 553 
aposporie werd gevonden, of er apomictische embryo’s door nu- 
cellus-knoppen ontstaan kan de auteur nog niet zeggen, daar. de 
onderzochte stadia daarvoor te jong waren; dit deel van het onder- 
zoek wordt voortgezet. 
1; 
De auteur besluit: 
Alle onderzochte soorten en vormen der sectie Caninae d.w.z. 
de meerderheid der onderzochte, in Europa, N. Afrika’ en W. Azie 
ontstane rozen, zijn zeer oude, F, bastaarden, die zich, sedert hun 
ontstaan, vele duizende jaren geleden, door apomictische voort- 
planting staande hebben gehouden. 
De anorthoploide struiken met variable chromosomengeétallen zijn 
Fo's of latere generaties van kruisingen tusschen twee Fj indi- 
viduen, tot verschillende soorten behoorend. 
Het vermogen om apomictisch zaad te vormen ontstond waar- 
schijnlijk in verband met deze oude kruisingen. 
Om de eigenaardige chromosomengetallen in de Canina-sectie te 
verklaren moet het bestaan van sommige normaal sexueele rozen 
met hoogere chromosomengetallen dan de door hem gevondene 
aangenomen worden nl. octoploide (x = 28) en decaploide (x = 
35). Uit kruisingen tusschen diploide (x =7) en hexaploide (x = 
21) ontstonden de tetraploide villosa en rubrifolia (7 bivalente 
— 14 enkelingen — 28). De ouders der pentaploide (7 bivalente 
+ 21 enkelingen = 35) zijn waarschijnlijk diploid (x = 7) en 
octoploid (x — 28) geweest en de ouders der hexaploide (7 bi- 
valente + 28 enkelingen = 42) diploid (x = 7) en decaploid 
(x = 35). Het zou interessant zijn te weten te komen ofer thans 
nog normaal sexueele rozen met hoogere chromosomen getallen 
dan hexaploide (x = 21) bestaan. 
De enorme polymorphie, die de sectie Caninae characteriseert 
kan, tot een hooge mate, door deze opvallende hybridisatie ver- 
klaard worden. Echter hebben mutatie-verschijnselen zonder twij- 
fel tot de polymorphie bijgedragen. In dit geval moeten de mu- 
taties vegetatief zijn geweest bij apomictische vormen. MATSSON 
toch (Svensk Bot. Tiddskr. 1912) kreeg in een zaaisel van to- 
mentosa subcristata enkele van de moeder afwijkende vormen. 
De bloemen waren niet gecastreerd. Toch was een dezer vor- 
men, die TacKHOLM onderzocht waarschijnlijk niet langs sexueelen 
weg ontstaan, want het chromosomenstel was precies hetzelfde 
