EERSTE HOOFDSTUK 
DE AARDAPPEL ALS MATERIAAL VOOR ONDERZOEK 
Er zijn tal van voorbeelden bekend, dat in een bepaalde aardappel- 
variéteit plotseling planten werden opgemerkt met andere eigenschap- 
pen, die op het eerste gezicht deden denken aan knopmutanten, welke 
opvatting echter bij nader onderzoek den toets der kritiek niet kon door- 
staan. Teneinde herhaling te voorkomen en tevens om aan te geven 
aan welke eischen een goed opgezet experiment dient te voldoen, is het 
gewenscht vooraf eenige bijzonderheden van de aardappelplant mede 
te deelen. 
$ 1. Genotypische samenstelling 
Van den aardappel kent men een groot aantal variëteiten. Zoo werd in 
1852 door UILKENS (65) medegedeeld, dat J. P. v. Rossum te Naarden 
„niet minder dan 400 soorten had te velde staan’’.. Voor Duitschland 
werden in 1911 door GISEVIUS ruim 1000 variëteiten vermeld 4). Ook in 
andere landen wordt een verwarrend groot aantal aangetroffen. Voor 
een aardappelkenner zijn deze variéteiten in de meeste gevallen wel te 
herkennen. Men behoeft slechts een kijkje te nemen bij kweekers van 
nieuwe variëteiten om zich te kunnen overtuigen van het groote aantal 
kenmerken, waarin deze zich van elkaar onderscheiden. Niet alleen de 
zaailingen van verschillende kruisingen, doch ook de nakomelingen van 
dezelfde ouderplant(en) vertoonen naast punten van overeenkomst 
groote verschillen ; onder aardappelkweekers heerscht algemeen de op- 
vatting, dat nooit twee gelijke zaailingen worden gevonden. Voor zoo- 
ver bekend, zijn alle in cultuur zijnde variëteiten in sterke mate hete- 
rozygoot. Van de genotypische samenstelling van deze variëteiten is 
1) Ontleend aan SNELL (61). 
