10 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
halte en smaak loopen zeer uiteen. Zeer leerzaam materiaal geven de 
proeven van EAST (22); enkele gegevens mogen hier volgen. EAST nam 
een aantal knollen, die vooraf werden onderzocht. Deze werden gesne- 
den in 4 stukken, A, B, Cen D, die onder gelijke omstandigheden wer- 
den uitgepoot. Hij verkreeg aldus 4 planten; van elke plant werden drie 
knollen onderzocht. Eén der uitkomsten was aldus: 






Pack : Eiwitachtige 
Gewicht Droge stof | Eiwitachtige atone mene 
à Las ner .d. 
knol in Gr. ins stoffen in %. droge ene 
Moederknol 118 17,98 DS 13,18 
Plant A. Knol 1 OZ 18,4 3,69 20,05 
ie WEA 21 18,8 4,41 21,86 
ee 17 Piles 2152 11583 
Plante. te klein 
Plant C. Knol 1 90 16,6 3,29 19,82 
eee 59 1729 3,00 16,76 
eS 41 16,4 OND 13,84 
Plant D. Knol 1 116 17,9 2,26 12562 
ra 39 22h 3,19 14,43 
ipa 33 19,9 1,97 9,90 
§ 3. Ziekten, die met pootgoed overgaan 
Reeds in de inleiding had ik gelegenheid er op te wijzen, dat de 
aardappelplant kan worden aangetast door enkele ziekten, die een 
sterken achteruitgang in opbrengst ten gevolge hebben en die tot een 
algeheele „veroudering’’ kunnen leiden. Met name kunnen hier worden 
genoemd de bladrolziekte, de krinkel en verschillende soorten van mo- 
zaïekziekte. 
Het merkwaardige van de bovengenoemde ziekten is geweest, dat 
men ze aanvankelijk niet als ziekten heeft beschouwd. Terwijl men bij 
verschillende andere plantenziekten duidelijke beschadigingen kan 
waarnemen van bepaalde organen en verder den ziekteverwekker ma- 
croscopisch of microscopisch gemakkelijk kan nagaan in zijn ontwikke- 
ling, is dit met bovengenoemde ziekten niet het geval; de plant wordt 
zoodanig aangetast, dat de geheele habitus verandert. Ze doen zich dus 
in hun verschijnselen op gelijksoortige wijze voor als bepaalde eigenaar- 
