12 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
Verschillende andere ziekten, die de aardappelplant teisteren, kun- 
nen hier stilzwijgend worden voorbijgegaan. De hierboven genoemde 
zijn voor het vraagstuk der knopmutatie bij de aardappel in zooverre 
van belang, dat hare gevolgen niet altijd als. ziekteverschijnselen zijn 
herkend, doch werden beschouwd als plotseling optredende eigen- 
schappen. 
§ 4. Vermengingen, modificaties en ziekten, die abusievelijk voor knop- 
mutaties kunnen worden gehouden 
Hoewel de kweeker van nieuwe aardappelvariëteiten er naar streeft 
de knollen der verschillende zaailingen afzonderlijk te oogsten en te 
bewaren, is de kans op vermenging niet buitengesloten. In de eerste 
plaats komen er steeds zaailingen voor met zeer lange uitloopers, waar- 
door bij de gebruikelijke wijze van uitpoten knollen terecht kunnen 
komen bij een naburige zaailing. Ook kan het gebeuren, dat bij het 
verspenen een aardappelzaadje, dat nog niet ontkiemd is of nog geen 
plant heeft gegeven, aanwezig is in de kluit, die bij ’t verspenen aan 
het plantje hecht. Wanneer dit zaadje later een plant voortbrengt, 
wordt deze gemakkelijk over het hoofd gezien. Zoodoende komen knol- 
len van twee zaailingen bij elkaar. De vermenging wordt meestal het 
volgende jaar zeer spoedig opgemerkt, omdat de verschillende zaailin- 
gen zeer uiteenloopen. Zou de vermenging de eerste jaren aan de aan- 
dacht ontsnappen, dan zal ze meestal worden opgemerkt bij den ver- 
bouw in't groot, omdat de kans, dat een bruikbare variëteit wordt ge- 
vonden, voor de groot-cultuur zeer gering is. Wanneer men bedenkt, 
dat de Amerikaansche kweeker GOODRICH (zie STUART (63)) in 15 jaar 
+ 12.000 zaailingen kweekte, waarvan ongeveer een vijftal als varié- 
teit een ruimere verbreiding hebben verkregen, wanneer men ziet, dat 
door den Nederlandschen kweeker VEENHUYZEN 1) te Sappemeer naar 
schatting ongeveer hetzelfde aantal zaailingen is gewonnen, terwijl on- 
geveer een tiental op groote schaal zijn verbouwd, dan volgt hieruit, 
dat de kans op vermenging van twee bruikbare variëteiten al zeer 
gering is. 
Behalve het eerste jaar bestaat er bij den kweeker ook in latere jaren 
gevaar voor vermenging; door opslag, bij ’t poten, oogsten of bewaren, 
verdwalen knollen van de eene variëteit gemakkelijk bij die van een 
1) mondelinge mededeeling. 
