DE AARDAPPEL ALS MATERIAAL VOOR ONDERZOEK Ig 
andere. Op de boerderij wordt de kans op vermenging veel geringer, 
aangezien hier slechts enkele variéteiten worden verbouwd, die men 
bovendien ook geheel kent. Bij variéteiten, die rijkelijk bessen geven, 
is het denkbaar, dat zaden op een goede diepte terecht komen in den 
grond. Deze zouden het volgend jaar planten geven, waarvan enkele, 
niettegenstaande grondbewerking, schoffelen, overgroeien door andere 
cultuurgewassen, strenge winters, nachtvorsten, enz., zich eenige jaren 
kunnen handhaven en aldus geraken bij de knollen van een volgend 
aardappelgewas. De kans op een dergelijke vermenging, zelfs bij varië- 
teiten, die veel bessen vormen, moet echter uiterst klein worden geacht. 
Er zijn verscheidene voorbeelden bekend, die wijzen op een vermen- 
ging. De eerste jaren, nadat de thans algemeen bekende Eigenheimer 
werd verbouwd, kwamen hierin veelvuldig „roodbloeiers” voor, die er 
uit werden verwijderd en thans niet meer worden aangetroffen. Ik acht 
het zeer waarschijnlijk, dat dit een gevolg was van vermenging, die bij 
den kweeker had plaats gevonden. 
Door SNELL (61) wordt in een hoofdstuk, dat handelt over afwijkin- 
gen in bloemkleur en waarbij veel aandacht wordt geschonken aan de 
knopmutanten, medegedeeld, dat bij de variëteit Silesia planten voor- 
komen met blauwviolette bloemen en zuiver groenen stengel, terwijl 
andere planten lichtroode bloemen bezitten met stengels, die roodbruin 
zijn aangeloopen ; beide komen in ongeveer even groote aantallen voor. 
Op grond van zijn onderzoekingen komt SNELL tot de conclusie, dat 
hier knopmutatie niet waarschijnlijk is, doch dat de kweeker van twee 
zaailingen is uitgegaan. In Zuid-Holland is de laatste jaren een „knop- 
mutant van de Eigenheimer’”’ voor de keuringen aangeboden, welke bij 
nader onderzoek niets anders bleek te zijn, dan de King Edward, een 
Engelsche variëteit, die in Friesland op kleine schaal is verbouwd ge- 
worden. 
Het is onder landbouwers reeds een oude meening, dat „verandering 
van grond” of „verandering van streek’ een gunstigen invloed zou uit- 
oefenen op de , levenskracht” van de aardappelplant. Afgezien nu van 
de vraag, in hoeverre de verandering als zoodanig van beteekenis moet 
worden geacht, heeft deze meening tengevolge, dat door vele verbou- 
wers pootgoed wordt betrokken van andere bedrijven. Het merkwaar- 
dige doet zich hierbij voor, dat men niet alleen let op de variëteit en het 
voorkomen van ziekten, doch tevens op het ,,ras’”’ of den , stam’. Men 
neemt dus stilzwijgend aan, dat tusschen gezonde planten van verbou- 
