14 | KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
wer A en tusschen gezonde planten van verbouwer B, ook al behooren _ 
deze tot dezelfde variëteit, verschillen bestaan, die overgaan met het 
pootgoed. Menigmaal heb ik dan ook van verbouwers de meening ge- 
hoord, dat aardappelen van elders betrokken hen niet voldeden, aange- 
, „te plat bleven” of „te veel poters” 
gaven. Hoewel zulks niet in alle gevallen mogelijk was, kon toch her- 
haalde malen worden aangetoond, dat hier modificaties in ’t spel waren. 
Men had dan b.v. groote pootaardappelen gekocht of poters, die reeds 
waren uitgeloopen; in het laatste geval worden de kiemen gemakkelijk 
beschadigd. Zooals reeds werd medegedeeld leveren groote aardappelen 
of beschadigde kiemen gewoonlijk een grooter aantal stengels, die dan 
dunner en zwakker blijven, terwijl het aantal knollen per plant grooter 
wordt en het gewicht per knol kleiner. Hetgeen hier dus wordt aange- 
zien ze „te veel stengels’ hadden 
zien voor een eigenschap van een „stam’’ was niets anders dan een ge- 
volg van potergrootte of behandeling. Het volgende jaar waren dan 
ook de vermeende eigenschappen niet meer te bemerken. 
Een soortgelijk geval werd waargenomen bij selecties van voode Star. 
Door een verbouwer waren in 1918 uit één gewas een aantal planten: 
uitgezocht, die tijdens den groei en bij het oogsten een goeden indruk 
maakten. De knollen van elke plant werden afzonderlijk bewaard en 
het volgend jaar in aparte rijen uitgepoot. Elke rij was dus afkomstig 
van één plant. Van een twintigtal rijen waren er twee, die een gering 
aantal stengels per plant hadden gevormd. Terwijl de overige rijen 3 à 4 
stengels per plant vertoonden, was dit aantal bij de twee andere 2 à 3. 
Als gevolg hiervan was ook het , type’’ geheel anders, hoewel overigens 
alle kenmerken van de roode Star aanwezig waren. Andere variëteiten, 
die maar eenigszins op de roode Star geleken, werden niet verbouwd, 
zoodat vermenging was buitengesloten. Het lag voor de hand te ver- 
onderstellen, dat hier knopmutatie in het spel kon zijn en met belang- 
stelling werd dan ook afgewacht of hetzelfde verschijnsel het volgend 
jaar weer zou optreden. Om een goede vergelijking mogelijk te maken 
werden potergrootte, bewaring, voorkieming, enz. zorgvuldig gelijk ge- 
nomen en nu bleek, dat er geen verschil optrad in , type” van plant of 
aantal stengels. De verklaring hiervoor kan m. i. alleen worden gezocht 
in een verschillende wijze van bewaren in het eerste jaar, met als gevolg 
een verschil in het aantal stengels. 
Ongetwijfeld zijn ook enkele ziekten menigmaal aanleiding ge- 
weest, dat abusievelijk verschil in aanleg werd aangenomen bij plan- 
