16 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL * 
ook voorbeelden worden genoemd, dat de ziekten wel als zoodanig 
werden herkend, doch dat niet voldoende rekening werd gehouden 
met haar gedrag. Ook dit leidde weer tot verkeerde conclusie’s. 
Onder degenen, die zich bezig-houden met de stamboomteelt van 
aardappelen, heerscht vrij algemeen de meening, dat tusschen stammen 
van dezelfde variéteit verschilin vatbaarheid aanwezig is voor bepaalde 
ziekten. Hoewel dit verschil à priori niet mag worden verworpen, lijdt - 
het geen twijfel, dat dit niet zoo veelvuldig voorkomt als wel wordt 
aangenomen. Wanneer iemand door het uitoefenen van stamboomteelt 
in het bezit tracht te komen van waardevol pootgoed en daarvoor een 
aantal stammen afzonderlijk voortteelt, blijkt na enkele jaren, dat 
tusschen de aangehouden stammen verschillen voorkomen, wat betreft 
het aantal aangetaste planten door mozaïekziekte, krinkel, bladrol- 
ziekte, Rhizoctonia of ringvuur. Aangezien de stammen dan vaak op 
dezelfde wijze zijn behandeld en oogenschijnlijk steeds onder gelijke 
omstandigheden zijn gegroeid, wordt gemakkelijk de indruk gevestigd, 
dat er verschil in vatbaarheid bestaat. Nu is echter het vaststellen van 
verschillende graden van vatbaarheid een zeer moeilijke zaak, omdat 
hiervoor noodig is, dat het overbrengen van de smetstof en de om- 
standigheden waaronder dit geschiedt voor alle stammen precies gelijk 
zijn. Dit nu is practisch uiterst moeilijk te bereiken. Ik wees er reeds op, 
dat de besmetting bij mozaïekziekte, krinkel en bladrolziekte meestal 
pas het volgende jaar tot uiting komt. Terwijl dus in het jaar van de 
besmetting de stammen volkomen gezond schijnen, ziet men het jaar 
daarna plotseling verschillen. Aangezien evenwel stammen met enkele 
zieke planten voor de praktijk grooter waarde hebben dan de doorsnee 
aardappelen, worden deze stammen niet opgeruimd, doch van zieke 
planten gezuiverd. Toch gebeurt dit verwijderen gewoonlijk te laat om 
besmetting heelemaal te voorkomen. Hierdoor vindt men het volgend 
jaar gewoonlijk in dezelfde stammen weer de meeste zieke planten. 
De conclusie, die dan vaak wordt getrokken, nl. dat dergelijke stam- 
men zeer vatbaar zijn, behoeft dus niet juist te wezen. Voor ziekten als 
Rhizoctonia solani en ringvuur (Verticillium alboatrum) geldt vrijwel 
hetzelfde. Het kan nl. voorkomen, dat het tweede jaar een plant in zeer 
geringe mate door een dezer ziekten wordt aangetast, het volgende jaar 
geen beschadiging wordt opgemerkt, terwijl het vierde jaar bij een 
aantal planten duidelijk bovengrondsche ziekteverschijnselen worden 
aangetroffen. 
