GEGEVENS UIT DE LITERATUUR 27 
§ 2. Verschillende meeningen over het voorkomen en de beteekenis van 
2 knopmutatie 
CARRIÈRE (12) zegt in 1865: „Nous ne craignons pas d’affirmer que 
beaucoup de variétiés cultivées aujourd’hui sont dues a des faits, soit 
de dimorphisme soit de dichroisme, qui sont produits sur les parties 
sousterraines pendant la végétation”. Ook DARWIN (18, 1868) noemt 
gevallen, dat knopmutanten een groote verbreiding hebben verkregen. 
In de Gardener’s Chronicle wordt in 1880 de meening verkondigd, dat 
een aardappel, wanneer voldoende tijd (b.v. 5 jaar na het groeien uit 
zaad) wordt genomen om het type vast te leggen, later niet zal ver- 
anderen door selectie van knollen. In het begin wordt dus verandering 
mogelijk geacht. 
Door ARTHUR SUTTON wordt in 1897 de meening uitgesproken, dat 
verbetering door selectie niet is te bereiken. De eenige uitzondering op 
dezen regel komt voor in gevallen, dat alle knollen van een plant een- 
zelfde afwijking in eigenschappen vertoonen, hetzij in goede, hetzij in 
verkeerde richting, samengaand met een verandering in loof. Het 
eenig geval, dat hem bekend is, komt voor bij de variëteit Ashleaf. 
(&=Chr. 1897). 
In de Deutsche Landwirtschaftliche Presse van 1895 zegt SEMPO- 
LOWSKI het volgende: De vorming van vermengingen, die door enkele 
onderzoekers is waargenomen, moet worden toegeschreven aan de bui- 
tengewone veranderlijkheid van eenige aardappelvariëteiten en de ont- 
stane exemplaren kunnen als ontaarding of terugslag worden bestem- 
peld. Ik zou hier willen wijzen op het feit, dat gelijkmatig gekleurde 
knollen plotseling grootere of kleinere lichte vlekken vertoonen; dit 
verschijnsel heb ik vaak opgemerkt bij de Sächsische Zwiebel met geel 
vleesch. 
In een verslag over een proef met een 100-tal aardappelvariëteiten 
in 1902 deelt K. KITTLAUSZ (30) mede: Industrie schijnt te oordeelen 
naar het loof en den bloei, niet geheel raszuiver” te zijn, doch ver- 
toont tusschen de knollen van verschillende planten geen onderscheid. 
Waarschijnlijk is hier dus sprake van een eigenaardigheid van de varië- 
teit, die op de kwaliteit van de knollen niet van invloed is, doch die 
toch, gezien van het standpunt van den kweeker, de aandacht vraagt. 
De verandering van het loof daargelaten, die mogelijk aan ziekte moet 
worden toegeschreven, wordt hier de verandering van bloemkleur als 
