28 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
een eigenaardigheid van de variéteit aangezien, dus niet als een ver- 
menging. 
In 1918 wordt door E. BOUMANN (6) aangedrongen op het uit- 
zoeken van planten met grooten weerstand tegen ziekten of ongunstige 
invloeden om den achteruitgang van bepaalde variëteiten te voor- 
komen. 
Door Broi (11) wordt eenige jaren later gezegd: Is eenmaal door 
den kweeker het bepaalde type van knol, van een normaal gerijpte en 
in gezonden toestand geoogste,waardevolle zaailing vastgesteld, zoo 
komt het er voor den kweeker op aan dit type te behouden. Zijn hoofd- 
werk zal daarom steeds hierop neerkomen, dat hij de vormen van den 
geoogsten nabouw steeds met het ideaaltype vergelijkt. 
WOLLENWEBER (72) wijst er in een verhandeling over de aardappel- 
schurft op, dat bepaalde variëteiten, die zeer vatbaar voor deze ziekte 
zijn, toch nog worden verbouwd wegens hun goeden smaak. Hij dringt 
er op aan, dat door selectie zal worden getracht stammen te kweeken, 
die meer weerstand tegen deze ziekte bieden. 
‘Door vele Duitsche schrijvers 0. a. FRUWIRTH (27), BAUR (2), 
SNELL (61) wordt aangenomen, dat knopmutatie voorkomt. Zij maken 
melding van , Staudenauslese”’, , Formentrennung’’ waarbij niet alleen 
wordt gelet op gezond voorkomen, doch tevens op andere eigenschap- 
pen, die voor de cultuur van waarde zijn. 
Bovenstaand werden verschillende gevallen medegedeeld, waar- 
bij de schrijver zich op het standpunt plaatste, dat knopmutanten bij 
de aardappelplant voorkomen. Hierdoor zou de indruk kunnen worden 
gewekt, dat zonder uitzondering geloof werd gehecht aan het optreden 
hiervan. Dit toch is geenszins het geval. Men vindt in de literatuur 
meermalen, dat een afwachtende houding wordt aangenomen, ter- 
wijl cok de meening wordt verkondigd, dat knopmutatie òf niet voor- _ 
komt, òf dat ze alleen betrekking heeft op enkele ondergeschikte eigen- 
schappen. Wanneer men verschillende jaargangen nagaat van de Gar- 
dener’s Chronicle, ziet men, dat één der vaste medewerkers (A. D.), 
die blijk geeft veel studie van de aardappelplant te maken, o. a. schrijft: 
Te beweren, dat variëteiten verbeterd zijn, of nieuw, omdat ze zijn 
geselecteerd, is een beleediging voor het gezonde verstand. Een varië- 
teit kan zuiver worden gehouden, maar zoogenaamde selecties zijn òf 
vermengingen, die den selecteur misleiden, òf niets anders dan de oude 
variëteit en dat alleen (1879). Op een andere plaats heet het: Som- 
I» 
