GEGEVENS AANGAANDE KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 39 
overgebleven. Eén van deze vertoonde de merkwaardigheid, dat ze iets 
vroeger begon te bloeien dan de gewone Eigenheimers. Verder was de 
bloei ook veel rijker, doordat aan de trossen meer bloemen zaten. De 
bloei duurde verder ook langer, terwijl de planten later afstierven dan 
de gewone Eigenheimer. Alle planten vertoonden deze eigenschap ; ook 
in 1920 en ’21 kwamen dezelfde kenmerkende verschillen te voorschijn. 
Overigens deed ook deze vorm geheel aan de gewone Eigenheimer den- 
ken. Wegens het in sterke mate optreden van de mozaïekziekte is deze 
vorm later opgeruimd. 
SeNıetzshlociende vorm. 
Door G. A. v. D. WAAL te Klaaswaal werd een stam gevonden, die 
geen bloemen geeft; deze eigenschap treedt telken jare weer te voor- 
schijn. 
OST OH kel. ken. 
Door P. J. WASSENAAR te Finkum werd in 1910 een plant gevonden, 
die in plaats van een witgekleurde bloemkroon, bloemen vertoonde, 
waarvan de kroon groen was aangeloopen; de kelkslippen hadden het 
voorkomen verkregen van een klein blaadje. Een soortgelijke plant 
werd in 1919 gevonden door J. G. TERPSTRA te Menaldum. 
Beide planten werden opgemerkt in een gewas Eigenheimer. In beide 
gevallen trad de eigenschap volgende jaren weer op. Andere verschillen 
met de gewone Eigenheimer werden niet gevonden. Zie verder afbeel- 
ding 3, die in 1922 werd gemaakt van een plant, oorspronkelijk afkom- 
stig van TERPSTRA. Het rechtsche exemplaar is van de normale bloem 
van de Eigenheimer; de bloemkroon is zuiver wit. Bij de zich hieronder 
bevindende knoppen ziet men de betrekkelijk kleine kelkslippen. De 
linksche afbeelding vertoont rechtsboven de openstaande bloem van 
den loofkelk. De kroon is iets kleiner, de kleur minder helder. Verder ziet 
men 5 losse blaadjes met nerven als van een gewoon blad, die de plaats 
van de kelk innemen. Onder de open bloem ziet men nog enkele 
knoppen, met dezelfde merkwaardige kelk, terwijl in tegenstelling met 
de knoppen van de normale bloemen de kleur hier niet wit is, doch wat 
groen aangeloopen. In 1923 bleek 2 a 4 weken na den bloei, dat som- 
mige bloemstengels waren doorgegroeid en 3 à 5 enkelvoudige blaadjes 
bezaten ; als vaste regel beginnen na het afvallen der bloemen de bloem- 
stengels te verdorren. 
De volgende vormen, 10—12, zijn verzameld door PROF. QUANJER 
te Wageningen. 
