48 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
wonnen door G. VEENHUYZEN te Sappemeer. Deze variéteit is geken- 
merkt door een lichtgroene kleur van stengel en blad, waardoor ze 
_ gemakkelijk van andere variëteiten is te onderscheiden. De planten 
bereiken een middelmatige ontwikkeling. De Bravo maakt weinig 
bloemen; deze zijn lila van kleur; bessen worden niet gevormd. De tijd 
van rijpen is tamelijk laat. De opbrengst is goed, maar niet bepaald 
hoog te noemen; de knollen blijven middelmatig van stuk. De knol is 
rond, met middeldiepe oogen en geel van kleur. Het vleesch is geel. 
De Bravo is een uitstekende consumptieaardappel en als zoodanig zeer 
gewild. 
Verschillende vormen. Sedert haar intrede in de land- 
bouwpraktijk zijn in de Bravo verschillende vormen gevonden, die ge- 
heel aan deze variëteit doen denken, maar toch in enkele opzichten 
hiervan meer of minder afwijken. Opgemerkt kan nog worden, dat de 
Bravo niet zoo algemeen wordt verbouwd als de beide vorige variétei- 
ten en dat hierbij betrekkelijk weinig stamselectie is uitgeoefend. De 
kans op het vinden van een groot aantal verschillende vormen wordt 
daardoor kleiner. 
lAba te “2 molten e Dam 
De landbouwers maken onderscheid tusschen de gewone Bravo’s, 
ook welgenoemd gele Bravo's en de groene Bravo's. De laatsten zijn 
donkerder van kleur, bloeien later en rijker, terwijl ze ook aanmerkelijk 
later afsterven. De opbrengst zou iets hooger zijn dan van de gele 
Bravo; de kleur van het vleesch is lichter, de smaak niet zoo goed. Ze 
schijnen het eerst te zijn geselecteerd door A. BLOK te ’s-Gravendeel 1). 
De groene Bravo is door vele landbouwers gevonden in de gewone 
Bravo. OORTWIJN BOTJES zag groene Bravo optreden in stammen. Ook 
in eigen stamselecties heb ik hetzelfde opgemerkt. Het is echter niet 
nagegaan of al deze vormen identiek zijn. 
2. Groene Bravoömersnormalenz opti: 
In het voorjaar van 1922 ontving ik van wijlen M. NOTENBOOM te 
de Klundert een 5-tal partijtjes Bravo, elk van ongeveer 175 knollen. 
Elk partijtje was een gedeelte van een stam, afkomstig van één knol in 
1919. Gemakshalve worden hier de oorspronkelijke nummers vermeld; 
deze waren 4, 7, 8, 9 en 10. Alle stammen werden de voorafgaande 
jaren naast elkaar verbouwd, terwijl ook in 1922 de omstandigheden 
voor ontwikkeling gelijk waren. Reeds spoedig na opkomst bleek, dat 
1) Deze mededeeling werd ontvangen van W. B. L. VERHOEVEN te Wageningen. 
