VIERDE HOOFDSTUK 
KNOPMUTANTEN EXPERIMENTEEL AANGETOOND 
In de beide voorafgaande hoofdstukken zijn verschillende gevallen 
van knopmutatie vermeld. Deze gegevens hadden betrekking op een 
groot aantal variëteiten en op zeer uiteenloopende eigenschappen. Som- 
mige waren van dien aard, dat reeds direct kon worden gewezen op 
eventueele onvolledigheden, bij andere mag met groote waarschijnlijk- 
heid worden aangenomen, dat knopmutatie in ’t spel was, terwijl bij 
enkele twijfel mag worden buitengesloten. Wat de laatsten betreft, 
denk ik aan mededeelingen van CARRIÈRE, VAN LUYK, MACKELVIE 
en de bontbladige Eigenheimer van QUANJER. 
Het wetenschappelijk bewijs voor knopmutatie is pas dan geleverd, 
wanneer uit één plantendeel, dat van nature een organisch geheel 
vormt, twee of meer vormen worden gekweekt, welke bij vegetatieve 
voortplanting blijven bestaan. Tevens moet een dergelijk experiment 
nog voldoen aan de volgende voorwaarden: 
a. Voor vermeerdering worden gelijkwaardige reproductieorganen 
gebruikt. 
b. Alle omstandigheden van ontwikkeling moeten gelijk zijn. 
c. Het gebezigde materiaal moet (althans ter beoordeeling van 
sommige kenmerken) gezond zijn. 
§ 1. Blauwe Eigenheimer 
SIRKS (60) vermeldde in 1922 een geval, dat aan een stengel van de 
blauwe Eigenheimer naast blauwe knollen ook één gele voorkwam. De 
blauwe gaven weer blauwe, de gele weer gele. Onafhankelijk hiervan 
en langs anderen weg kon ik in 1921 hetzelfde aantoonen. 
In de blauwe Eigenheimer worden af en toe knollen gevonden, die ge- 
heel overeenkomen met de gele Eigenheimer; de praktijk houdt deze 
