60 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
ongeveer de helft geel en overigens blauw was. Deze knol werd in 
zn geheel uitgepoot en gaf zuiver blauwe (7) en zuiver gele (9). 
In 1922 werd dezelfde proef herhaald met een 8-tal knollen, die ik 
had ontvangen van J. TUININGA te Beetgum. Ook hier leverden de 
deelstukken knollen van dezelfde kleur. Een terugslag, zooals bij D; 
en D werd in 1923 niet gevonden. In 1923 werd een 12-tal knollen, 
die gedeeltelijk blauw, gedeeltelijk geel waren, zonder vooraf te 
snijden uitgepoot. Deze gaven grootendeels opbrengsten met zuiver 
gele en zuiver blauwe knollen; knollen, waarvan de top overwegend 
geel was, gaven in twee gevallen uitsluitend gele knollen, waarschijnlijk 
omdat de oogen in een blauw gedeelte niet tot ontwikkeling kwamen; 
hetzelfde geldt ook voor knollen, waarvan de top blauw van kleur was. 
§ 2. Mannetjes Eigenheimer 
De mannetjes Eigenheimer ontstaan , vanzelf”’ zooals het in de prak- 
tijk heet en ieder, die zich met stamselectie van de Eigenheimer heeft 
bezig gehouden, weet dit bij ondervinding. Ik zou me dus ontslagen 
kunnen achten hiervoor nog nadere bewijzen te leveren. Een drietal 
proeven wil ik hier echter nog mededeelen, omdat deze van het begin 
tot het eind zoo nauwkeurig mogelijk zijn uitgevoerd en omdat deze in 
het vervolg nog even zullen worden aangehaald. 
In 1920 werd begonnen met stamselectie. Van de 6 stammen, die in 
1923 nog over waren, vertoonde No. 6 op de 500 planten 7 mannetjes. 
In 1922 werd door H. v. D. WAL op het Kweekveld der Friesche 
Maatschappij van Landbouw een plant opgemerkt, waarvan één sten- 
gel hooger werd, langer bloeide, veel langer groen bleef, kortom geheel 
het voorkomen had van een mannetje. De twee overige stengels waren 
gewoon. Tegen het afsterven der gewone stengels werd deze plant voor- 
zichtig gerooid. Aan den mannetjesstengel kwamen 3 knollen voor, aan 
de twee gewone stengels zaten 11, terwijl bij ’t rooien 6 knollen los 
waren geraakt van de stolonen. De herkomst van deze was dus verder 
niet bekend. Verwacht werd, dat deze afkomstig zouden zijn van 
de gewone stengels, aangezien deze reeds begonnen te rijpen, terwijl bij 
de mannetjes de knollen juist stevig aan de stolonen zaten. Deze knol- 
len gaven in 1923 de volgende planten: 
de 3 knollen van den mannetjes-stengel gaven 3 mannetjes Eigenheimer 
