KNOPMUTANTEN EXPERIMENTEEL AANGETOOND 69 
van elke plant werd geteld, afzonderlijk gehouden en ’t volgend jaar 
afzonderlijk uitgepoot. Reeds spoedig na opkomst bleek, dat in een der 
veldjes een plant voorkwam, die aanmerkelijk lichter van kleur was 
dan de overige. De stengels en bladstelen waren zoo goed als vrij van 
anthocyaan. De groeiwijze kwam overigens geheel overeen met die der 
omringende planten. De ontwikkeling was echter niet zoo forsch. Bij 
’t rooien leverde deze plant knollen, die op ’t eerste gezicht egaal rood 
waren, doch bij meer aandachtige beschouwing bleek, dat op alle knol- 
len, juist onder het oog, een fijn geel streepje (vrij van anthocyaan) 
voorkwam, (zie plaat, afb. H). In 1923 gaven alle knollen wederom 
groene roode Star; ook dat jaar bleef de plant kleiner dan de andere 
roode Star of de groene roode Star van BIERMA. De opbrengst bestond 
grootendeels uit vrij kleine knollen; ziekte kon niet worden gecon- 
stateerd. 
Er zij in dit verband nog gewezen op een ander verschijnsel. Uit de 
groene roode Star van BIERMA werd in 1922 een aantal planten uitge- 
zocht voor stamselectie. Een der knollen gaf in 1923 een plant, waar- 
van 2 stengels bijna vrij waren van anthocyaan, terwijl de derde ge- 
heel overeenkwam met de gewone roode Star. De knollen aan dezen 
stengel waren egaal rood van kleur, die aan de twee andere vertoonden 
onder de oogen gele vlekjes. 
