84 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
(Deel I blz. 409). Deze uitspraken zijn nog steeds geldig. Bij den tegen- 
woordigen stand der wetenschap is de mensch niet in staat knopmutan- 
ten te voorschijn te roepen of het optreden te beinvloeden. Knopmu- 
tanten worden gevonden en men is aangewezen op hetgeen de natuur 
ons belieft aan te bieden. De kans ze te vinden wordt grooter naarmate 
een grooter aantal planten wordt nagegaan. De praktijk, die werkt met 
millioenen planten, zal ons het materiaal voor nader onderzoek moeten 
verschaffen. 
Doch al staat men geheel vreemd tegenover het optreden als zoo- 
danig, aan den anderen kant heeft men opgemerkt, dat de ééne plan- 
tensoort meer knopmutanten levert dan de andere en dat een bepaalde 
variëteit niet ‚in het wilde weg’’ nieuwe vormen voortbrengt. Men 
heeft getracht hiervoor een verklaring te vinden. Vele onderzoekers 
hebben verband gezocht tusschen de heterozygotie en het optreden van 
knopmutanten. 
DARWIN (18, 1868, Deel I blz. 407) merkte reeds op: , It deserves 
notice that all the plants which have yielded bud-variations have like- 
wise varied greatly by seed.” 
SALAMAN (54) zegt: „My observation would lead me to think that 
these bud-sports in kidney and oval potatoes are quite common and 
are to be explained by their heterozygous composition as regards to 
roundness”. 
EAST (22) gaat nog een stap verder en komt tot de conclusie, dat de 
knopmutanten verlies-mutanten zijn. (,,It is true that all of the asexual 
variations have been losses of characters”). Nu is de term „losses of 
characters” niet gelukkig gekozen. Doch ook de gedachte, die hieraan 
ten grondslag ligt, is niet te verdedigen. Door East zelf worden twee 
gevallen aangehaald, dat een variéteit met witte schil een plant voort- 
bracht met paarse schil, terwijl hij aanneemt,dat wit recessief is ten 
opzichte van gekleurd. Verder neemt East aan, dat vlakoogigheid der 
knollen domineert over diepoogig zijn, terwijl SALAMAN (54) tot een 
tegenovergestelde conclusie komt. Hierdoor worden nog een 4-tal van 
de 12 door hem vermelde gevallen van twijfelachtige waarde voor zijn 
opvatting. Bovendien kan op deze wijze ook geen verklaring worden 
gevonden voor den terugslag, tenzij men er niet tegen opziet een of 
andere belemmeringsfactor te hulp te roepen. 
Door FRUWIRTH (27, blz. 32) wordt het volgende opgemerkt: „Das 
Auftauchen spontaner Variationen in Farbe und Form der Knollen, 
