-88 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
wordt o. a. door BRIDGES (8), MÜLLER (38), Morr (35), EMERSON (24) 
en BAUR (1 en 3) ten zeerste ontkend. Door CORRENS (14), BAUR (3) en 
EMERSON (24) worden voorbeelden van mutatie genoemd, die alleen 
betrekking hebben op de epidermis of subepidermale laag. In het laatste 
geval zag men overgang bij geslachtelijke vermeerdering, in het eerste 
evenwel niet. Het feit, dat de mutatie kan voorkomen 
in een bepaalde cellaag, maakt het mogelijk, dat 
langs ongeslachtelijken weg bepaalde ,aardappel- 
soorten” kunnen worden gewonnen, die men niet 
kan kweeken uit zaad. 
In verband met nieuwere inzichten aangaande den aard van de genen 
willen wij hier nog even stilstaan bij een tweetal knopmutanten van de 
Eigenheimer. De blauwe en bonte blauwe Eigenheimer vormen steeds 
anthocyaan in de schil van den knol. De gele Eigenheimer daarentegen 
is bij oppervlakkige beoordeeling geheel geel. Bij meer aandachtige be- 
schouwing kan men in een deel der knollen een blauwe verkleuring 
vinden rondom de topoogen. Deze verkleuring kan reeds onmiddellijk 
na het rooien worden gevonden. Worden zuiver gele knollen aan het 
licht blootgesteld of op een of andere wijze verwond, dan ziet men zeer 
‚vlug vorming van anthocyaan. Tusschen het anthocyaan van dergelijke 
knollen of dat van de blauwe of bonte blauwe Erigenheimer kan verder geen 
verschil worden opgemerkt. De cellen van de gele Eigenheimer bezitten 
dus het vermogen vrij gemakkelijk anthocyaan te vormen. Het is alsof 
er een zeker evenwicht is tusschen geel en blauw; onder „normale om- 
standigheden” slaat de balans over naar geel, doch bij verandering van 
omstandigheden kan zij zeer gemakkelijk overslaan naar blauw. 
Het verschijnsel doet eenigszins denken aan , Dominanzwechsel” of 
aan de „Umschlagsreaktion’’ van GOLDSCHMIDT. GOLDSCHMIDT (29) 
neemt aan, dat de genen enzymen vormen ; deze kunnen een tegenover- 
gestelde werking bezitten. Het is verleidelijk voor de gele Eigenheimer 
twee enzymen te veronderstellen, waarvan het ééne behulpzaam is bij 
de vorming van anthocyaan, terwijl het andere dat proces tegenwerkt. 
Aangezien uitwendige omstandigheden verschillende enzymen ongelijk 
kunnen beïnvloeden is het denkbaar, dat door verwonding of belich- 
ting, het enzyme, dat de anthocyaanvorming bewerkstelligt, een over- 
wicht verkrijgt. Deze verandering, die een gevolg is van uitwendige 
omstandigheden, gaat niet over op de vegetatieve nakomelingen ; knol- 
len of spruiten, die door belichting veel anthocyaan hebben gevormd, 
