BESCHOUWINGEN OVER KNOPMUTATIE 31 
tig” zijn. Men zou zich kunnen voorstellen, dat al de. zoo even genoem- 
de kenmerken door één geen worden bepaald; de mannetjes zouden 
dan een gevolg kunnen zijn van factoriéele mutatie. Hiertegen pleit 
echter het feit, dat ze niet onafscheidenlijk samengaan. Meer voor de 
hand liggend zou daarom de veronderstelling zijn, dat we hier te maken 
hebben met vrij sterk gekoppelde genen. Hiermede betreden we echter 
een gebied, waarop nog zeer weinig bekend is, nl. de gelijktijdige muta- 
tie van een aantal genen. NILSSON EHLE (40) vermeldt een geval van 
„Komplexmutationen” bij tarwe; hij bespreekt hierbij de mogelijkheid, 
dat verschillende genen gelijktijdig zouden muteeren. Door DE MOL is 
een geval beschreven van knopmutaties bij de hyacinth, waarbij het 
aantal chromosomen was veranderd. Bij den aardappel kunnen we ech- 
ter mogelijkheden van mutatie, die in verband zouden staan met ver- 
andering van chromosomenaantal, stilzwijgend voorbijgaan, aangezien 
het normale aantal niet bekend is (NEMEC veronderstelt 18 (zie 
TISCHLER 64), YOUNG (73) zegt 14 à 16). 
Uit het voorafgaande volgt dus, dat mutatie van zeer uiteenloopen- 
den aard kan zijn. De term knopmutatie, dien ik heb gebezigd, laat dan 
ook in het midden of de nieuwe eigenschappen een gevolg zijn van ver- 
andering van genen, chromosomen of anderszins; verder zegt deze term 
niets aangaande de vraag of de verandering betrekking heeft op één of 
meer cellagen en of ze bi geslachtelijke voortplanting al of niet over- 
gaat op de nakomelingen. Ook mag uit het woord knopmutatie niet 
worden afgeleid, dat de verandering voor het eerst in den knop is opge- 
treden; het is zeer goed denkbaar, dat de verandering reeds vóór de 
vorming van den knop heeft plaats gevonden. Waar echter zonder knop 
geen nieuw exemplaar kan ontstaan, is dus de knop noodzakelijk om te 
kunnen nagaan of we te maken hebben met een verandering, die bij 
vegetatieve voortplanting blijft behouden. 
Tenslotte nog enkele gegevens, die het zeer waarschijnlijk maken, 
dat het vermogen om bepaalde knopmutanten voort te brengen erfelijk 
kan zijn. De Prof. Wohltmann en roode Star vertoonen niet alleen in hun 
voorkomen, doch ook in de verschillende vormen, welke in deze varië- 
teiten zijn gevonden, groote overeenkomst. In beide komen smalbla- 
dige en breedbladige typen voor, met verschil in opbrengend vermogen ; 
van beide wordt vermeld, dat vooral bonte knollen optreden, dat ver- 
schil in vatbaarheid voor de bladrolziekte voorkomt en dat van sommige 
vormen de knollen in erge mate onderhevig zijn aan rotting. Deze pun- 
