96 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
wordt vergemakkelijkt en dat minder knollen worden beschadigd. 
Van de bonte roode Star en de goudrandjes wordt vermeld, dat de 
smaak beter is dan van de oorspronkelijke variéteit ; hierover valt ech- 
ter niet te twisten. Van de goudrandjes is bekend, dat ze later uitloopen, 
een eigenschap, die de kwaliteit ten goede komt. Door von LocHow 
zijn enkele stammen geïsoleerd, die een hooger zetmeelgehalte schenen te 
bezitten (zie blz. 97); ook LUNDBERG geeft hiervan een voorbeeld 
(blz. 98). Verder wordt melding gemaakt van verandering van Aleur 
van het vleesch, een eigenschap, waaraan de consument groote waarde 
hecht. Het optreden van geelvleezige knopmutanten verdient onze 
aandacht in verband met het vraagstuk der aardappelwratziekte. Er 
bestaat thans in N ederland behoefte aan variëteiten, die weinig vat- 
baar of onvatbaar zijn voor deze kwaal. In Engeland en Schotland be- 
zit men een sortiment „immune varieties’’, die echter het bezwaar heb- 
ben, dat ze witvleezig zijn. Een geelvleezige knopmutant in een witvlee- 
zige variëteit, welke overigens voldoet aan de eischen, die men in ons 
land stelt, zou dus van groote waarde zijn. 
Ten aanzien van de vatbaarheid voor ziekten kan worden opgemerkt, 
dat enkele gevallen bekend zijn, dat de vatbaarheid voor Phytophthora 
infestans was veranderd. De roode Star stam 30-SIpMA en de stam A25- 
TERPSTRA maken het gewenscht, dat nadere onderzoekingen worden 
verricht aangaande de vatbaarheid voor het , vuur” en de bladrolziekte. 
Het laatste is vooral van belang in verband met de degeneratie; ik kom 
daarop nog nader terug. 
De gegevens aangaande de Marjolin (blz. 18, No. 2) en de Great 
Scot (blz. 25, No. 63) openen de mogelijkheid, van bepaalde variëtei- 
ten, die geen bloemen geven of deze voor het opengaan laten vallen, 
nakomelingen te winnen. 
Gezien uit een landbouwkundig oogpunt is verder de factor opbrengst 
van groote waarde. Hierbij wil ik wat uitvoeriger stilstaan. 
DARWIN vermeldt het ontstaan van een knopmutant, die een hooger 
opbrengst gaf en groote verbreiding vond (blz. 19 No. 13). 
Door von LocHow werd stamselectie uitgeoefend bij de Prof. Wohlt- 
mann. Uit de nevenstaande tabel, ontleend aan een artikel van VON 
LocHow (32) blijkt, dat het opbrengend vermogen der stammen ver- 
schillend was. In deze tabel is aangegeven het rangnummer, dat een 
bepaalde stam verkreeg ; boven elke kolom is vermeld het aantal stam- 
men, dat werd vergeleken. Zoo werden dus in 1903 in totaal 57 stam- 
