102 KNOPMUTATIE BIJ DEN AARDAPPEL 
knollen zeer talrijk, (plm. 30 a 40 per plant) doch het meerendeel be- 
reikt slechts de grootte van een poter. Ook de witvleezige Zeeuwsche 
bonte (blz. 50 No. 3) is een vorm met geringe opbrengst. 
Gos tant heid: 
Als tweede punt, waarvan de waarde der knopmutanten afhangt, 
werd genoemd het al of miet voldoende constant zijn. In hoofdstuk III is 
reeds gewezen op den terugslag. In de blauwe Eigenheimer vindt men af 
en toe weer gele knollen. Door J. TUININGA te Beetgum werden in 1922 
per H.A. gevonden 12 gele knollen en 20 knollen, die gedeeltelijk blauw 
en gedeeltelijk geel waren. Wanneer nu het aantal planten per H.A. 
wordt gesteld op 33.000 en het aantal knollen per plant op 15, worden 
ongeveer 500.000 knollen verkregen; hierin werden 32 afwijkende 
knollen gevonden. Op elke 16.006 zou dus ongeveer 1 afwijkende zijn 
voorgekomen. Bij de experimenten vermeld in hoofdstuk IV kwa- 
men 2 knollen voor, die gedeeltelijk geel waren; het aantal blauwe 
bedroeg 1285, wat dus een verhouding zou geven van | op plm. 650. 
In 1923 werden door mij verbouwd 900 blauwe Eigenheimer planten 
van dezelfde herkomst, die ongeveer 12.000 knollen gaven. Hierin tra- 
den geen gele op. Ook door TUININGA werd dat jaar geen terugslag 
gevonden. 
Op 120 planten van bonte roode Star kwam in 1923 één knol voor, die 
voor de helft geheel rood was. Het aantal knollen per plant op 15 stel- 
lende, zou dat worden 1 op 3600. Ook verbouwers van bonte roode Star 
vinden af en toe een gewone roode Star. Bij de groene roode Star trad in 
36 planten 1 roode stengel te voorschijn; het aantal stengels per plant 
stellende op plm. 4 wordt dit 1 op ongeveer 140. Ook bij de bonte blauwe 
Eigenheimer kwam een terugslag voor in ongeveer dezelfde mate. De 
laatste twee knopmutanten zijn echter niet op groote schaal verbouwd. 
Van de blauwe Eigenheimer en de bonte roode Star kan worden gezegd, 
dat de terugslag zeer gering is en dat ze, uit een landbouwkundig oog- 
punt gezien, geen rol speelt. 
Geheel anders staat het met de goudrandjes. Door TUININGA werd in 
1923 plm. 0.1 H.A. goudrandjes aangegeven voor de keuring te velde. 
Eenigen tijd na opkomst bleek, dat in ongeveer 10% der planten groo- 
ter of kleiner gedeelten weer geheel overeenkwamen met de Eigenhei- 
mer. Sommige planten vertoonden het slechts voor enkele blaadjes, 
andere voor meer bladen en enkele in één of meer stengels. Aangezien 
deze sterke terugslag ook vóór dien tijd was opgemerkt, waren in die 
