Z 
VOOR DE ERFELIJKHEID VAN DEN HOOFDINDEX 529 
kruising microbrachycephaal x microdolichocephaal dan van de krui- 
sing microdolicho- x microbrachycephaal (27 en 12). Het grootste 
verschil in het aantal families vinden we in overeenstemming met de 
gemaakte aanname tusschen de families van de kruising microbrachy- 
x macrodolichocephaal en de reciproke kruising macrodolicho- x mi- 
crobrachycephaal (32 en 7). 
Verder vinden we, dat in de families, waar L + B van de ouders 
groot is, van de volwassen zoons met groote L + B er 50 brachycephaal 
zijn en 38 dolichocephaal (56.8 % en 43.2 %). Van de families waar L 
+ B klein is, vinden we dat van de volwassen zoons met kleine L + B 
er 16 brachycephaal zijn en 29 dolichocephaal (32.6 % en 67.4 %). Er 
zijn dus onder de volwassen zoons met een groote waarde van L + B, 
van ouders, bij wie L + B groot is, belangrijk meer brachycephale indi- 
ces dan onder de zoons van ouders, bij wie L + B klein is. Daarentegen 
zijn er onder de zoons van ouders van wie L + B klein is, veel meer do- 
lichocephale indices. Hetzelfde geldt voor de dochters. 
Daarenboven is het percentage brachycephale dochters van ouders, 
bij wie L +-B groot is, hooger dan het percentage zoons (67.7 % en 
96.8 %) en is het percentage dolichocephale zoons van ouders bij wie 
L + B klein is, belangrijk hooger dan het percentage dochters (67.4 %, 
en 46.4 %). 
De gemiddelde index van zoons van ouders, van wie L + B groot is, 
is iets grooter dan van zoons van ouders, van wie L + B klein is (80.42 
en 80.06). Voor dochters vinden we dit verschil niet. De jonge kinderen, 
bij wie de index iets ongeregelder is, kunnen hier storend gewerkt heb- 
ben. Deze bepalingen moeten aan grooter materiaal herhaald worden, 
waarvan ook de hoogte gemeten is, zoodat men nauwkeurig de hoofd- 
grootte in aanmerking zal kunnen nemen. 
Er zijn tot dusver slechts enkele gevallen in de litteratuur bekend, 
waar ter verklaring van de verschillen der erfelijkheid bij de beide ge- 
slachten, verschillende dominantie aangenomen is. Het meest bekende 
voorbeeld is dat van Woop voor het gehoornd zijn en niet gehoornd 
zijn van schapen. Veel veelvuldiger is het verschijnsel van de geslachts- 
_ gebonden (sex-linked) erfelijkheid. 
Voor de bevindingen bij ons materiaal leidt de toepassing van de re- 
gels van de geslachtsgebonden erfelijkheid tot onoverkomelijke moei- 
lijkheden. 
Als er aan het geslacht gebonden erfelijkheid voor de hoofdindex is, 
Genetica VI. 34 
