534 DE BETEEKENIS VAN HET GESLACHT 
nantie van brachycephalie zal vertoonen en, als de zygote een manne- 
lijk individu wordt, recessiviteit zal vertoonen. Het verschil in domi- 
nantie is een secundair geslachtskenmerk. 
Bij geslachtsgebonden erfelijkheid bevindt de factor voor brachyce- 
phalie, resp. dolichocephalie zich in de geslachtschromosoom. Hier ko- 
men de resultaten tot stand door de verschillende wijzen waarop de ga- 
meten zich met elkaar vereenigen. De factor voor brachycephalie is 
hier altijd dominant. Komt dus de factor voor dolichocephalie in een 
mannelijke zygote (xo), dan is het individu steeds dolichocephaal, 
komt deze factor in een vrouwelijke zygote, dan is ze dolichocephaal, 
als de verbinding homozygoot is (x x), doch brachycephaal als de ver- 
binding heterozygoot is (x x). 
Er is nog een bizonderheid van de erfelijkheid van den hoofdindex 
ten opzichte van het geslacht te vermelden. In eenige van onze tabel- 
len, waar de kinderen zoowel brachycephale als dolichocephale indices 
hebben, terwijl de ouders brachycephaal en dolichocephaal zijn, trof 
het, dat de zoons vaker den index van den vader en de dochters vaker 
den index van de moeder hebben. Ook Bryn heeft deze eigenaardig- 
heid der patroclinie en matroclinie in zijn materiaal opgemerkt. Bij 
rangschikking van mijn materiaal in grootere groepen blijft er eenige 
aanwijzing voor dit verschijnsel (1924, p. 64). 
Zooals bekend vat BRIDGES bij Drosophila dit verschijnsel op als 
nondisjunctie, als een bizonderheid van geslachtsgebonden erfelijkheid. 
Zoo nu en dan zouden combinaties van factoren bij de vorming van de 
zygote niet uit elkaar gaan, maar overgaan in den vorm, zooals ze aan- 
wezig waren in de moeder, respectievelijk in den vader. Op deze wijze 
verschijnen er onder de dochters meer individuen, die overeenkomen 
met de moeder en onder de zoons meer individuen, die overeenkomen 
met den vader. 
In de correlatie-coefficienten, die ik vroeger voor mijn materiaal 
vond, komt een invloed bij de erfelijkheid van den index van de moe- 
der op de dochter en van den vader op den zoon niet tot uitdrukking. 
Ik vond voor de correlatie van den index van vaders en zoons r = .202 
+ .024, van vaders en dochters r = .242 + .022. Voor vaders en zoons 
werd dus een kleinere correlatie-coefficient (geringere mate van erfe- 
lijkheid) gevonden dan voor vaders en dochters. De kleinere correlatie 
voor vaders en zoons houdt verband met de grootere variabiliteit van 
mannelijke individuen in mijn materiaal. Voor moeders en dochters 
