536 DE BETEEKENIS VAN HET GESLACHT 
mogelijk, dat dit secundaire geslachtskenmerk voor een deel althans 
ook het verschil tusschen den gemiddelden index van den man en van de 
vrouw voor dezelfde lengte-, resp. breedteklassen verklaart, namelijk 
door de verschillende dominantie van brachycephalie over dolichoce- 
phalie voor de beide geslachten bij de twee stel allelomorphe paren 
voor den index. 
Voor een zelfde lengteklasse (zie Genetica 1922, p. 520 en Ceph. Ind. 
and its Heredity, 1924) is de gemiddelde index van den man grooter 
dan van de vrouw en voor eenzelfde breedteklasse is de gemiddelde 
index van den man kleiner dan van de vrouw. Het tweede verschil is 
grooter dan het eerste. Het wil zeggen, dat het hoofd van de vrouw 
relatief smaller en korter is dan dat van den man, waarbij het eerste 
verschil kleiner is dan het tweede. 
Dit verschil zou als volgt kunnen worden geduid. Voor eenzelfde leng- 
teklasse, zagen we, is het hoofd van de vrouw vergeleken bij dat van 
den man relatief smal, d. w. z. er zijn bij den man meer verbreeders en 
bij de vrouw meer versmallers in de formule aanwezig. Dit kan door de 
aanwezigheid van heterozygoten, die voor de beide geslachten een ver- 
schillende dominantie bezitten. 
Voor een zelfde breedteklasse is het hoofd van de vrouw relatief kort, 
d. w. z. er zijn bij de vrouw meer verkorters en bij den man meer ver- 
lengers in de formule aanwezig. Ook dit verschil kan door de aanwezig- 
heid van heterozygoten met verschillende dominantie voor de beide ge- 
slachten verklaard worden. 
Het tweede verschil is grooter dan het eerste, omdat van het tweede 
stel erffactoren een grooter aantal paren aanwezig is dan van het eerste. - 
In hoeverre deze eigenschappen van de aangenomen erffactoren, de 
geslachtsverschillen verklaren kunnen, moet verder onderzoek leeren. 
De beteekenis van het feit, dat bij toenemende lichaamslengte de 
hoofdindex afneemt, welk verschijnsel ook een secundaire geslachts- 
kenmerk is, is nog niet nagegaan. 
27 November 1924. 
