550 BOEKBESPREKING 
schappen. Overheerschend is de meening, dat deze in de chromosomen 
gezocht moet worden en het feit, dat wij hoofdzakelijk experimenteele 
kennis hebben betreffende eigenschappen, waarop de regels van Men- 
del toepassing vinden is daarvan de oorzaak. Het is echter van veel be- 
lang om hierbij te wijzen op de voorstellingen, die Winkler in den laat- 
sten tijd, betreffende een localisatie óók in het protoplasma, ontwik- 
keld heeft. In verreweg de meeste gevallen zouden nl. de verworven 
eigenschappen, die Kammerer opgeeft, zooals bv. de kleurafwijkingen 
bij Salamanders, een niet mendelistisch karakter hebben en dus, indien 
erfelijk, eigenschappen van het protoplasma zijn, terwijl de weinige 
gegevens betreffende het Mendelen van verworven eigenschappen — 
gelijk bv. aangegeven wordt voor Alytes obstetricans — niet vol- 
doende zijn om daaruit vèrstrekkende conclusies te trekken. Het lijkt 
mij daarom niet onmogelijk, dat het probleem op deze wijze nog nader 
onderzocht kan worden. Ä 
De eenige steun, die de theorie vinden kan is het experiment en de 
geheele bewijslast rust op de verdedigers. Wel geeft de schrijver een 
reeks van feiten, waarbij de uitwendige omstandigheden geen erfelij- 
ken invloed uitoefenden en waaruit de tegenstanders de niet geldigheid 
van het principe deduceeren, maar deze kunnen niet als tegenbewijzen 
gelden. Het exacte bewijs is echter zeer moeilijk te leveren en wel door 
de fijnere preciseering van het erfelijkheidsbegrip, welke te danken is 
aan het groote feitenmateriaal waarover de genetici beschikken. 
In de eerste plaats is zuiverheid van het uitgangsmateriaal een ver- 
eischte. Daarmede in samenhang in de eisch, dat de in gelijke mate in- 
werkende invloeden, op het gelijkwaardige materiaal een gelijke uit- 
werking hebben. Voorts weten wij — wij danken de definitie aan Baur 
— dat niet een bepaald kenmerk erfelijk is, maar de wijze waarop het 
organisme op de uitwendige omstandigheden reageert. Elk kenmerk 
heeft een bepaalde variatie-breedte. Zeer belangrijk is verder in dit 
verband het voorkomen van nawerking van verworven eigenschappen 
op de nakomelingschap, zonder dat een echte erfelijkheid daarvan de 
oorzaak is. Deze nawerking is vooral sterk in bepaalde gevallen, waar 
de voortplanting asexueel is: Wisselt deze voortplanting echter met 
sexueele voortplanting af, dan is vaak plotseling de geheele aanpassing 
verdwenen. Hieruit vloeit de eisch voort de erfelijkheid van verworven 
eigenschappen aan organismen te bewijzen, die zich sexueel voort- 
planten. 




