BOEKBESPREKING bod 
Daarnaast stellen sommige critici de eisch, dat de eigenschap géén 
atavisme mag zijn. Een verdere moeilijkheid is de verworven eigen- 
schap van de mutatie te onderscheiden. 
Het lijkt mij niet zeer vruchtbaar hier uitvoerig de proeven te be- 
spreken, nòch ook de kritiek te herhalen, waarvan de schrijver zoo 
ruimschoots zijn deel heeft gehad. Inderdaad worden vele voorbeelden 
aangehaald, die weinig bewijskracht in zich hebben, dikwijls ook slechts 
als illustratie dienen. Slechts een paar van de belangrijkste proeven wil 
_ ik aanduiden. De vroedmeesterpad, die op het land paart kan door 
è droogte en hooge temperatuur gedwongen worden het water te zoeken, 
daar te paren en het mannetje kan dan niet, gelijk op het land in- 
stinctmatig geschiedt, de eiersnoeren om zijn achterpooten wikkelen. 
De latere generaties, die hieruit voortkomen blijken zelfs het instinct 
verloren te hebben, dit te doen, ook wanneer die generaties geheel in de 
normale omstandigheden opgroeien. Wanneer echter de latere genera- 
ties onder de abnormale omstandigheden opgroeien ontwikkelt zich bij 
het mannetje (in de derde en vierde generatie) een bij normaal in ’t 
water parende kikvorschen zich ontwikkelende huidverdikking, „nup- 
tialpad’”’, die bij Alytes overigens niet voorkomt. 
Een tweede voorbeeld is dat van Ciona intestinalis. Wanneer Kam- 
merer de beide Siphones afsneed, regenereerden beide maar groeiden 
langer uit. Werd dit op dezelfde individuen herhaald dan ontstonden 
ten slotte lange buizen. Ook de nakomelingen hadden siphones, die 
langer dan normaal waren. Een meer ingrijpende proef was de volgende: 
Van de Cionas werden zoowel de siphones als het onderste gedeelte van 
het dier, dat de geslachtsklier bevat, afgesneden. Beide regenereerden, 
een nieuwe geslachtsklier werd gevormd, lange siphones ontstonden 
en de nakomelingen hadden evenals in de eerste proef lange siphones. 
Dit laatste experiment schijnt groote bewijskracht te hebben. Men 
heeft echter aan Ref. medegedeeld, dat de condities der aquarium- 
cultuur eveneens verlenging der siphones tengevolge kunnen hebben, 
zoodat ook in deze zaak het laatste woord nog wel niet gesproken is. 
Ten slotte wil ik nog slechts de beide laatste hoofdstukken van het 
biologische gedeelte bespreken, welke beide van evolutietheoretisch 
belang zijn. In het eerste „the origin of species by means of direct 
adaptation” ontwikkelt Kainmerer zijn meening over erfelijkheid in ’t 
algemeen. Uit het feit, dat de omstandigheden levende wezens bein- 
vloeden en veranderen en uit zijn overtuiging, dat deze in zekeren zin 

