560 BOEKBESPREKING 
grootvader van moederszijde, de moeder was dus conductor. Het twee- 
de was nog merkwaardiger: het heele gezin, vader, moeder, een zusie en 
een broertje, was roodgroenblind. In beide gevallen kwam dus uit wat 
theoretisch verwacht mocht worden. P. J. WAARDENBURG | 
Voer, A., 1923. Uber die pathologisch veränderte Iris. VIII. 
Abschnitt aus Weitere Ergebn. d. Spaltl. Mikrosk. d. vord. Bul- 
busabschnittes. Gr. A. f. Ophth. Bd. 111, p. 91. 
Flocculusbildungen. Flocculi zijn uitwassen van den pupilzoom, aan 
de bovenzijde der pupil, waarbij VoGT lamellaire en tubereuze 
vormen onderscheidt. Een bezwaar om ze met vormsels aan de paar- 
deniris (Traubenkörner) te vergelijken bestaat hierin, dat de laatste 
ook bindweefsel bevatten (Bock, Voer). Ze hebben een breeder basis; 
of de gesteelde flocculi extreme varianten zijn, moet nog onderzocht 
worden. VoGT kon uit eigen ervaring (12) en uit de litteratuur nagenoeg 
alleen gevallen bij mannen vinden nl. samen 22 of 26, bij mannen en 
knapen, 2 zonder aangifte van geslacht, 1 x een vrouw (STÄHLI) en 
persoonlijk 2 vrouwelijke. Hij acht het mogelijk dat de flocculi bij den 
mensch aan de sexe gebonden zouden zijn en laat dit door FROHLICH on- 
derzoeken. De opvatting van Vor is deze, dat flocculi een excessieven 
normalen toestand voorstellen. Normaliter toch komen aan de achter- 
zijde van de iris in de omgeving van den pupilzoom radiaire en dwarse 
plooien voor, die de pupilrand niet bereiken en de oppervlakte onregel- 
matig maken. Groeien ze sterk uit, dan zouden ze de pupilzoom kunnen 
omvatten en komt er dan nog een vergroeing met de ,, Krause”’ of haar 
uitloopers tot stand, dan kunnen mesenchymdraden den flocculus die 
lamellair is omvatten en onregelmatig uit elkaar trekken en den tube- 
reusen vorm veroorzaken. VOGT meent dat ook het ectropion uveae 
congenitum dikwijls niet van den pupilzoom uitgaat, maar van de 
achtervlakte en met de pupilzoom een goot vormt. Ook kan op deze 
wijze, bij niet omgrijpen, een dubbele pupilzoom ontstaan, die VOGT 
familiair bij twee broers vond. 
In hetzelfde opstel geeft VOGT een stamboompje van 3 geslachten 
van een glaucoomfamilie, waarin 5 personen (resp. 74, 49, 47, 16, en 21 
j.) lijdend zijn en 2 hooge spanning vertoonen (15 en 13 j.). 
P. J. WAARDENBURG 
