284 BOEKBESPREKING 
In de metaphase van de heterotypische deeling krijgen wij nu van 
terzijde gezien de rangschikking, weergegeven in fig. 2. 
Hierbij is het merkwaardigste de regelmatigheid in de ligging der 
opeenvolgende chromosomen der ringen en ketens. Met slechts weinig 
uitzonderingen bevestigen zich de spoeldraden der beide polen aan de 
chromosomen, zoodanig, dat twee naast elkander gelegen chromosomen 
naar verschillende polen gaan. Het gevolg hiervanis, dat de ongepaarde 
0009 oe 5 chromosomen, wat aantal 
aangaat, toch regelmatig over 
de dochter-kernen worden 
DE F 
NF S00200 6! verdeeld. 
bed @) 6 ele) S G2 Hoewel de chromosomen 
À PERTE 8 6660 os oe zoozeer aan elkan- 
NASEN 6 8 & 5 der gelijk zijn, dat een regel- 
matigheid in de rangschik- 
Fig. 2 king niet direct is nategaan 
A, Oenothera franciscana sulfurea, met om- acht de schrijver het zeer 
trek der spoel; B, O. biennis ; F, O. muricata ; waarschijnlijk, gezien de re- 
san 7 gelmatigheden in het geheele 
deelingsproces, dat dit inderdaad wel het geval is en wel dat de 
homologe chromosomen zoodanig geplaatst zijn in den ring dat zij 
naast elkander liggen en bovendien dat bij een normale rangschik- 
king: AA’ BB’ CC’ een rangschikking AA’ B’B CC’ slechts bij uitzon- 
dering als onregelmatigheid zou kunnen optreden. In dit geval geven 
de waargenomen deelingsregelmatigheden een ongedwongen verklaring 
voor de groote graad van koppeling welke in dit geslacht is aangenomen 
ter verklaring der duistere phaenotypische verschijnselen door REN- 
NER €. a. en in nog meerdere mate door LoTsy in diens hypothese der 
kernchimaerie. Deze zou dan voor O. muricata b.v. regel zijn. Ook voor 
de overige hier weergegeven gevallen zou dan echter de hypothese der 
kernchimaerie, zij het dan ook slechts voor een grooter of kleiner ge- 
deelte van den kern, in den grond der zaak juist zijn, ook al is het me- 
chanisme anders. dan wij ons bij het woord kernchimaerie geneigd zijn 
voor te stellen. 
H. N. KOOIMAN 
