INLEIDING 293 
T. compactum Host. Humboldtii (Körn. 
(T. aestivum L. subsp. vulgare (Wash. hybrid 143) 
(Vill.) Thell. var. compactum À | 
(Host.) Sacc.) 
T. Spelta L. 
(T. aestivum L. subsp. vulgare 
(Vill.) Thell. var. Spelta (L.) Sacc.) 
Hij vond de volgende chromosoomgetallen: 
T. monococcum 7 haploid. 
T. dicoccum 
T. durum 
T. turgidum | 
T. polonicum | 
T. vulgare | 
T. compactum | 21 haploid. 
T. Spelta | 
Van T. dicoccum en T. turgidum heeft hij het aantal niet bepaald in 
de pollenmoedercellen, doch bij benadering in de somatische cellen. 
Hij geeft zeer duidelijke afbeeldingen van heterotype kernplaten der 
door hem onderzochte soorten. 
PERCIVAL (1921) (39) 
„In the few cases in which I have been able to obtain reliable counts 
„the haploidnumber is 8in Triticum monococcum and 16 the diploidnum- 
„ber in some forms of 7. vulgare. Larger numbers, not possible to 
,count with certainty I have observed in somatic cells of other forms 

14 haploid. 
„of T. vulgare.” 
KIHARA (1919, 1921) (27 en 28), die soortsbastaarden van Triticum 
cytologisch onderzocht, steunde zich daarbij geheel op het onderzoek 
van SAKAMURA en nam de aantallen chromosomen, zooals S. die ge- 
vonden had, over. Hij bepaalde zich echter niet voornamelijk tot de 
vegetatieve cellen, maar betrok ook de pollenmoedercellen in het on- 
derzoek. Voor ons onderwerp is deze publicatie in zooverre van be- 
lang, dat KIHARA bij zijn bastaardonderzoek geen verschijnselen vond 
in tegenspraak met de chromosomenaantallen door SAKAMURA gevon- 
den. 
NICOLAEWA (1922) (37) verrichtte tellingen in worteltoppen van de 
verschillende Triticum soorten en kwam daarbij tot de volgende resul- 
taten: 
