296 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM SOORTEN 
14. T. compactum Host var.splendens Al. 
Ma wy a » >»  ereticum Mazz. 
16. T. Spelta L. var. Duhamelianum Mazz. . 
17. T. dicoccoides Kcke. var. Aaronsohnii Percival. 
T. compactum splendens (No. 14) was in 1920 uit Bonn betrokken 
door het Instituut voor veredeling van Landbouwgewassen. Dit is de- 
zelfde „variöteit’’, welke M. KÖRNICKE onderzocht en waarbij hij 8 
chromosomen haploïd gevonden heeft. Deze variëteit komt geheel over- 
een met de beschrijving en afbeelding, welke FR. KÖRNICKE (29) geeft. 
BALLy vermeldt niet de variëteit, welke hij onderzocht, zoodat deze 
ook niet in het onderzoek opgenomen kon worden. 
§2. Bouw van detarweaar. De bloeiwijze van de tarwe is een samenge- 
stelde aar (spica composita). De algemeene aarspil bestaat uit een aan- 
tal korte internodiën waarop de aartjes (spicula) zijn ingeplant. Ieder 
aartje is opgebouwd uit de beide kelkkafjes (glumae) en één of meer 
bloemen. De bloemen zijn afwisselend geplaatst op de spil van het 
aartje. De bloem bestaat uit de beide kroonkafjes (paleae), de beide 
schubjes (lodiculae), 3 meeldraden en 1 stamper. 
§3. Het tijdstip der fixatie. Teneinde het stadium van ontwikkeling te 
bepalen, waarin de fixatie moest plaatsvinden, werden aren van ver- 
schillenden ouderdom op het voorkomen van deelingen in de pollen- 
moedercellen onderzocht. Daarbij werden twee kleuringen toegepast: 
1°. Methylgroen-azijnzuur. 
2°. Carmijn-azijnzuur volgens BELLING (7). 
Van deze twee gaf de methode BELLING de beste resultaten. Ook 
voor tellingen in de metaphase der heterotype deeling is deze methode, 
althans wat betreft de Triticum-soorten, uitnemend geschikt. Figuur 
55 geeft een afbeelding van een heterotype kernplaat van 7. du- 
rum volgens de methode BELLING gefixeerd en gekleurd. De tijd ont- 
brak mij om aan deze methode voldoende aandacht te besteden, maar 
de voorloopige resultaten ermede bereikt, zijn zeer bevredigend. Het 
bleek, dat de fixatie reeds moest plaatsvinden, wanneer de aren nog 
door de beschuttende bladscheeden geheel omsloten zijn. Het was mij 
niet mogelijk uitwendig aan een halm te zien of de aar zich al dan niet 
in het gewenschte ontwikkelingsstadium bevond. In de meeste geval- 
len zijn de juiste stadia in de pollenmoedercellen aanwezig wanneer het 
bovenste halmlid zich sterk begint te strekken. 
$4. De fixatie en verdere behandeling der objecten. De omhullende blad- 
