DE REDUCTIEDEELING 297 
scheeden van de aar werden verwijderd. Vervolgens werd ieder 
aartje afzonderlijk van de beide kelkkafjes (glumae) en de toppen van 
de kroonkafjes (paleae) ontdaan en daarna in de fixatievloeistof ge- 
bracht. Van de grootere aartjes werden de afzonderlijke bloemen ge- 
fixeerd. Een en ander kan na eenige oefening voldoende snel geschieden 
om de kans van uitdroging te voorkomen. 
In den zomer 1922 werd een gedeelte van het materiaal gefixeerd in 
sterke Flemming; een ander gedeelte in alcohol-ijsazijn (3 : 1). De fixa- 
tie bleek onvoldoende te zijn. Een eerste vereischte was dus het vinden 
van een goed fixatiemiddel. Daar het gewenscht was dit te kennen, 
vóórdat met de fixatiein 1923 begonnen moest worden, werden eenige 
rassen van 7. vulgare in een warme kas gebracht, zoodat ze ca. | maand 
eerder in bloei kwamen, dan het te velde staande gewas. Een 12-tal 
verschillende fixatiemiddelen werden beproefd. De recepten waren 
ontleend aan SIEBEN (59) en CHAMBERLAIN (15). Van deze gaf de beste 
resultaten een gewijzigde BouIn-oplossing, die het eerst door SAX 
(1922) gebruikt werd voor de fixatie van de pollenmoedercellen van 
eenige Triticum-soorten. Het recept is te vinden in een publicatie van 
ALLEN (1916) (3). De samenstelling en het gebruik van deze fixatie- 
vloeistof is a.v. 
Werzadisde pierinezuuroplossing 292). 7om ce. 
BOETE cS |, Wt. Ue eet ee ee CC: 
ESD US SS) One 
Sbroonzsuuikristallent. ts 2 ren OT. 
Wreumikristallenm 2... . Be 0% ua 
De kristallen werden pas toegevoegd op het tijdstip der fixatie n.l. 
eerst het chroomzuur en daarna het ureum. In een warmwaterbad werd 
het fixatiemiddel op een temperatuur van 35—40° C. gebracht. Tel- 
kens werd een klein gedeelte van het materiaal in de vloeistof gebracht 
en daarna oogenblikkelijk de waterstraalluchtpomp aangezet.Geduren- 
de het afzuigen van de lucht werd het fixatiebuisje flink geschud. Dit 
veelvuldig gebruik van de waterstraalluchtpomp en het schudden was 
noodzakelijk, daar anders de objecten op het fixatiemiddel blijven 
drijven, wat nu grootendeels voorkomen werd. Het materiaal dat na 
deze behandeling event. nog op de vloeistof dreef, werd verwijderd. 
Ook na het brengen van de objecten in de fixatievloeistof, werd de tem- 
peratuur nog een half uur op 35—40° C. gehouden, waarna men tot 
kamertemperatuur liet afkoelen. Na 24 uur werd het materiaal verder 
