298 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM-SOORTEN 
behandeld. Eenige minuten (vooral niet langer!) werd gespoeld met 
leidingwater, daarna gebracht in 15 % alcohol, vervolgens in 30 %, 
50 %, en 70 %. Steeds werd er voor zorg gedragen, dat het percentage 
70 % binnen een uur na het spoelen bereikt werd. Aan de 70 % alcohol 
werden eenige druppels verzadigde Lithiumcarbonaat-oplossing toege- 
voegd, die het uitwasschen van het picrinezuur bevorderden. Zoowel in 
70 % als in 85 % alcohol bleven de objecten twee uur. Daarna 24 uurin 
96 % alcohol en 24 uur in absoluten alcohol. Verder werden de objecten 
op de gebruikelijke wijze via alcohol-xylol en xylolin paraffine gesloten. 
De objecten werden gesneden op een dikte van 16—18 u. De kleu- 
ring geschiedde met Heidenhains-haematoxyline. De teekeningen wer- 
den vervaardigd met den teekenspiegel en vervolgens gecorrigeerd 
naar het microscopische beeld. De Heer C. J. VAN DE PEPPEL stond mij 
bij het persklaar maken der teekeningen ter zijde. 
§ 5. Het algemeen verloop van de reductiedeeling in de pollenmoeder- 
cellen. In de jonge antheren sluiten de pollenmoedercellen aaneen 
(fig. 54); in de oudere antheren liggen zij ringvormig aaneenge- 
sloten tegen het tapetum aan. De overgang van het ruststadium der 
pollenmoedercel naar de eerste deelingsstadia wordt ingeleid door een 
samenballing van het chromatinemateriaal in de kernholte (fig. 1). Uit 
deze samenballing ontwikkelen zich de leptonema-draden. Het lepto- 
nemastadium vertoont een zeer ingewikkeld beeld. Het was niet doen- 
lijk dit in een teekening voldoende duidelijk weer te geven. Hierop 
volgt de typische synapsis (fig. 50), bij de Triticum-soorten het tweede 
samenballingsstadium van de reductiedeeling. Aanvankelijk steken uit 
het synapsiskluwen nog enkelvoudige draden. Het kluwen begint zich 
dan los te wikkelen en nu werden in eenige gunstige gevallen dubbele dra- 
den waargenomen (fig. 4). Lang niet in alle gevallen was over het dub- 
bele of enkele karakter der draden een beslissing te nemen. Of wellicht 
in sommige gevallen reeds vóór de grootste contractie van de synapsis 
de draden dubbel waren, was niet uit te maken. Hetzelfde geldt voor de 
nu volgende stadia, de zygonema-stadia. Vooral de vroege stadia hier- 
van kunnen allicht met het leptonema verward worden. Later wordt het 
dubbele karakter duidelijker. Het chromatine doet zich in verreweg de 
meeste gevallen voor als twee spiraalvormig om elkaar gewonden chro- 
matinedraden. Slechts in die gevallen, waarin een paar lussen hadden los- 
