DE REDUCTIEDEELING 299 
gelaten, was over het dubbele karakter een beslissing te nemen.Het zygo- 
nema wordt door een derde contractie gevolgd (de „second contraction”) 
(fig. 2) gepaard gaande met een segmentatie en sterke inkorting en dik- 
ker worden der chromatinedraden +). Het dubbele karakter en spiraal- 
vormig om elkaar heengeslingerd zijn der beide partners van de afzon- 
derlijke segmenten was in vele gevallen zeer duidelijk waar te nemen. 
De segmenten, gemini, maken zich uit het kluwen los en de kern gaat 
over in de strepsinema-stadia (fig. 5). Weldra oriënteeren zich de gemi- 
ni naar den kernomtrek, de inkorting gaat steeds verder (Fig. 6) en 
tenslotte zijn ze in de diakinese gelijkmatig over den kernwand ver- 
deeld en kort en ineengedrongen geworden (fig. 3). De beide partners 
van de afzonderlijke gemini maken zich gedurende dezen overgang 
naar de diakinese uit de omslingering los en zoo zien wij ze in de typi- 
sche diakinese niet zelden O-vormig ten opzichte van elkaar georiën- 
teerd. Het nu volgende stadium is het vierde samenballingsstadium, 
waarin de gemini met den nucleolus tot een dikwijls vormlooze massa 
in de kernholte zijn samengebald. (fig. 22). Overgangsstadia van de dia- 
kinese naar deze vierde samenballing werden niet waargenomen, zoo- 
dat deze overgang snel schijnt plaats te vinden. Het tijdstip van het 
verdwijnen van den nucleolus is niet overal hetzelfde. In enkele geval- 
len ziet men reeds in het strepsinema-stadium, dat het adsorptiever- 
mogen van den nucleolus voor de kleurstof gering geworden is. De nu- 
cleolus heeft dan een lichtgrijze tint. Deze verminderde kleurbaar- 
heid schijnt de inleiding te zijn tot een algeheel verdwijnen. Hoe 
deze verdwijning tot stand komt was niet uit te maken. Het laatste 
stadium, waarin nog in enkele gevallen een nucleolus te constateeren 
viel, was de samenballing na de diakinese. Gedurende deze vierde 
samenballing is het kernvolume kleiner geworden. De kernwand heeft 
een onregelmatigen omtrek, begint plaatselijk te verdwijnen en weldra 
ligt het chromosomenklompje in het protoplasma. Spoedig worden 
duidelijke spoeldraden waargenomen. De spoelfiguur is eerst multipo- 
lair (fig. 7), wordt later bipolair. In den bipolairen spoel maken de ge- 
mini zich uit de samenballing los en verdeelen zich aanvankelijk wille- 
keurig door de geheele spoelfiguur (fig. 8). Pas daarna begint een oriën- 
teering naar het aequatoriale vlak, waarmede de metaphase-stadia een 
aanvang nemen. Aanvankelijk liggen nog niet alle gemini in één vlak 
1) Een typisch pachynema werd niet waargenomen. 
