300 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM-SOORTEN 
(fig. 14 en 15). Enkele blijven nog achter, maar voegen zich ten slotte 
in het verband der andere. In deze vroege metaphase-stadia kunnen 
vaak uitstekend tellingen verricht worden. In het stadium van de kern- 
plaat (fig. 31, 32 en 48), dat zeer kort schijnt te duren, liggen de gemini 
regelmatig ten opzichte van elkaar. Alleen in dit typische kernplaat- 
stadium werd een oriënteering gevonden zooals GRAHAM CANNON (25) 
dit aangeeft (Zie fig. 31, waarbij 6 chromosomen aan den omtrek en 1 in 
het midden; eveneens fig. 48). Zonder uitzondering is deze rangschik- 
king overigens niet, maar er bleek in vele gevallen een strekking in deze 
richting te gaan (Zie b.v. fig. 32, waarbij 9 chromosomen aan den om- 
trek en 5 in het midden gevonden worden; in plaats van 10 aan den 
omtrek en 4in het midden zooals volgens GRAHAM CANNON te verwach- 
ten was). Het uiteengaan der afzonderlijke chromosomen, dus een 
vroeg anaphase-stadium, geeft fig.24. Het normale is, dat de chromoso- 
men eerst aan het eene einde loslaten. De vrije uiteinden der chromoso- 
men zijn daarbij sterk ingekort, terwijl de nog verbonden einden zeer 
lang gerekt zijn. Dit pleit wel zeer voor een uit elkaar getrokken wor- 
den der chromosomen. Bovendien is in vele gevallen de aanhechtings- 
plaats der trekdraden zeer duidelijk waar te nemen. Zoodra de verbin- 
ding van de beide nog verbonden uiteinden loslaat, korten deze stuk- 
ken zich snel in en op lengtedoorsnede krijgt men veelal de typische 
U-vorm (fig. 9). In doorsneden rechthoekig op de spoelfiguur zijn tel- 
lingen in de anaphase zeer gemakkelijk uit te voeren, dikwijls gemak- 
kelijker nog, dan in de metaphase der heterotype deeling (fig. 33 en 37). 
Ook de late anaphase-stadia leenen zich uitstekend voor tellingen (fig. 
11). In de telophase begint de alveolisatie (fig. 25 en 12). Aanvankelijk 
zijn de chromosomen nog als zoodanig te herkennen. Deze telophase 
gaat over in de interkinese (fig. 10), waarin het chromatine van de 
kern gelijkmatig aan den kernwand'verdeeld is. Men krijgt in bepaalde 
gevallen sterk den indruk, dat het chromatinemateriaal nog in chro- 
mosoomverband ligt. Nucleoli treden bij de tarwe zeer vaak in het in- 
terkinese stadium op. Komt de interkinese dus, wat zijn oriënteering 
van het chromatine betreft met de diakinese overeen, ook het volgende 
stadium is gelijk aan dat van de diakinese n.l. een samenballing (fig. 
26). Het verdwijnen van den kernwand gebeurt als bij de diakinese 
beschreven. Een multipolaire spoel werd bij de homotype deeling nooit 
waargenomen. In de bipolaire spoel gaat het chromatine uit elkaar en 
verdeelt zich over de spoelfiguur. (fig. 27). In de meeste gevallen kan 
