306 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM-SOORTEN 
2. T. compactum Host. 
3. T. turgidum L. 
4. T. durum Desf. 
B. Aarspil bros. Korrels vast door het kaf omsloten. (Spelzweizen). 
brede Della TA 
6. T. dicoccum Schrk. 
Dat hij aan de onder A. en B. genoemde kenmerken geen groote - 
waarde toekende, moge uit het volgende blijken: 
„Die Zähigkeit und Unzerbrechlichkeit der Spindel und die beim 
„Drusch eingeschlossene Körner bilden keineswegs scharfe Grenzen.” 
Zoo was dus reeds ca. 1885 waarschijnlijk geworden: 
1°-dat T. monococcum een afzonderlijke plaats innam. 
2°-dat het kenmerk: aarspil al of niet taai; korrels al of niet los door 
het kaf omsloten, niet die belangrijke plaats innam, als verschillende 
systematici wel meenden. 
Wat wij in deze opvattingen nogmissen, is descherpe onderscheiding 
in drie groepen, welke het nieuwere onderzoek eerst duidelijk aan 
het licht heeft gebracht. Langs verschillende wegen is men tot in 
hoofdzaak gelijk resultaat gekomen: 
A. CHROMOSOMENAANTAL. 
Op grond van het aantal chromosomen vallen de verbouwde Triti- 
cumsoorten in drie groepen uiteen. 
I. MONOCOCCUMGROEP met haploïd 7 chromosomen (Einkornreihe). 
a. T. monococcum L. 
II. DICOCCUMGROEP met haploïd 14 chromosomen (Emmerreihe). 
b. T. dicoccum Schrk. 
°c. T. turgidum L. 
d. T. durum Desf. 
e. T. polonicum L. 
III. SPELTAGROEP met haploïd 21 chromosomen (Dinkelreihe). 
vante Pela LA 
g. T. vulgare Vill. 
h. T. compactum Host. 
B. SEROLOGISCHE METHODE. 
ZADE (80) ging serologisch de verwantschap der Triticum-soorten na. 
T. monococcum L. nam weer een afzonderlijke plaats in. De overige 
soorten vielen in twee groepen uiteen: 
I. a. T. dicoccum Schrk. 
